Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Postanowieniem z dnia 14 lipca 2017 r., na skutek wniosku S. L., referendarz sądowy przyznał wymienionemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
W dniu 19 września 2017 r. wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] dla skarżącego radca prawny P. K. przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego wyżej wyroku. Pełnomocnik wniósł równocześnie o przyznanie mu z tego tytułu kosztów, które nie zostały opłacone w całości ani w części.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz.1715 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". W świetle § 2 pkt 1 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m. in. opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Ustala się ją w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia, w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: nakładu pracy radcy prawnego, wartości przedmiotu sprawy; stopnia zawiłości sprawy.
W świetle § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie (tj. której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego) wynosi 240 zł. Z kolei opłata taka w drugiej instancji tj. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Radca prawny P. K. wyznaczony został jako pełnomocnik skarżącego już po wydaniu przez tut. Sąd wyroku w sprawie. Z tej przyczyny, należne mu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia to opłata w wysokości 75 % z kwoty 240 zł, a zatem kwota 180 zł. Musi ona zostać powiększona o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, co przewiduje brzmienie § 4 ust. 3 rozporządzenia.
W oparciu o powyższe, przyznano pełnomocnikowi skarżącego tytułem wynagrodzenia za sporządzenie przez niego opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej kwotę 221,40 zł, czego podstawę stanowiły art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 P.p.s.a. i § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, § 4 ust. 3 rozporządzenia.