Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 38/09
Na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) z 28 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 330/09, L W. uzyskał prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyznaczony przez Radę i umocowany przez stronę adwokat P.K.w piśmie dnia 26 lipca 2010 r., wniósł do WSA żądanie przyznania wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej. W treści wniosku zostało zawarte oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona ani w całości ani w części przez stronę. Do pełnomocnictwa załączono bankowy dowód uiszczenia przez pełnomocnika opłaty skarbowej należnej z tytułu udzielenia pełnomocnictwa.
Stwierdzono co następuje:
Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.).
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości.
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Praca adwokata w niniejszej sprawie polegała na: 1) wniesieniu skargi kasacyjnej od postanowienia WSA z 29 czerwca 2009 r., o sygn. II SA/Rz 330/09, 2) reprezentowaniu L.W. w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyżej wymienionego postanowienia.
Biorąc pod uwagę ustalony w ten sposób nakład pracy adwokata ustanowionego z urzędu, referendarz WSA w Rzeszowie przyznaje adwokatowi P.K. od Skarbu Państwa kwotę 420 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 22 % ustalonej kwoty wynagrodzenia. Należy dodać, iż adwokat wniósł skargę kasacyjną po zakończeniu postępowania przed WSA na mocy postanowienia WSA z 29 czerwca 2009 r., o sygn. II SA/Rz 330/09. Dlatego przy rozpoznawaniu wniosku uwzględniono wynikającą z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, stawkę 75 % stawki obowiązującej przed sądem pierwszej instancji, tj. stawki 240 zł.
Ponieważ adwokat udokumentował poniesienie wydatków związanych z uiszczeniem opłaty skarbowej za udzielenie przez stronę skarżącą pełnomocnictwa, referendarz sądowy na podstawie art. 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości orzeka o zwrocie kwoty 17 zł.
W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone w wysokości 529,4 zł.