Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej zasiłku stałego.
Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.
Wobec spóźnionego złożenia przez M. M. wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej orzeczenia, tut. Sąd postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2013 r. odmówił sporządzenia takiego uzasadnienia.
W piśmie z dnia 19 września 2013 r. wyznaczona dla skarżącego radca prawny A. G. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, że opłaty nie zostały w całości jak też w części zapłacone. Do pisma tego załączyła opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a., wyznaczonemu radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z kolei z § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m. in. _@POCZ@__opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 tego aktu. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Powyższe wynika z brzmienia § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, przy czym stawka minimalna, o której mowa w tym przepisie wynosi w świetle § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia 240 zł.
Mając powyższe na uwadze przyznano pełnomocnikowi skarżącego tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł, na którą składa się opłata w wysokości 75 % minimalnej stawki wynoszącej 240 zł (tj. 180 zł) oraz kwota podatku od towarów i usług (41,40 zł), o którą powiększa się tę opłatę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego rozporządzenia.
Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 258 § 1, § 2 pkt 8 P.p.s.a.