Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 412/12
Skarżący A. C. we wniosku PPF zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o ustanowienie fachowego pełnomocnika wykonującego zawód adwokata. Sprawa, którą zainicjował o sygn. II SA/Rz 412/12 nie została zakończona przed WSA. Skarga w/w dotyczy decyzji SKO wydanej w sprawie zasiłku stałego.
Żądanie strony skarżącej zostało uzasadnione bardzo złą sytuacją majątkową i dochodową. Według treści oświadczenia złożonego w urzędowym formularzu PPF, wnioskodawca tworzy jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedyny dochód skarżącego stanowi zasiłek stały w wysokości 70,83 zł oraz zasiłek na wyżywienie w kwocie 105,25 zł. Natomiast według treści zaskarżonej do WSA decyzji SKO skarżący zamieszkuje wraz z matką oraz dwoma braćmi. Wymienione osoby utrzymują się dzięki wynagrodzeniu miesięcznemu L. C. w kwocie 1064,38 zł. Należy dodać, że bracia skarżącego nigdzie nie pracują, są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku. Zajmowane przez rodzinę mieszkanie składa się z dwóch izb i jest wyposażone w podstawowe sprzęty AGD.
Stwierdzono, co następuje:
Strona skarżąca wykazała w wymaganym przez prawo procesowe stopniu zaistnienie warunków uzyskania prawa pomocy. Zdaniem rozpoznającego wniosek, zarówno wnioskodawca i Jego rodzina nie posiada zasobów majątkowych, z których można byłoby pokryć wynagrodzenie adwokackie.
Niewątpliwie skarżący oraz członkowie jego rodziny znajdują się w bardzo trudnej sytuacji majątkowej. Otrzymywane dochody z trudnością starczają na zachowanie poziomu minimalnego utrzymania. Jeżeli przyznać rację SKO, iż skarżący tworzy wraz z matką wspólne gospodarstwo domowe to i wówczas nie sposób wątpić, że jego sytuacja dochodowa wymaga pomocy finansowej ze strony Państwa. Poziom cen i opłat za usługi i dobra o charakterze podstawowym dla osoby fizycznej jest w chwili obecnej na tak wysokim poziomie, że skarżący i jego rodzina nie byliby zdolni, aby wygospodarować ze skromnych środków dodatkowe zasoby pieniężne potrzebne do wynajęcia adwokata. Niewątpliwie potwierdzeniem złej sytuacji wnioskodawcy jest fakt korzystania przez wymienionego ze świadczeń z pomocy społeczne w postaci zasiłku stałego.
Opisane przez wnioskodawcę okoliczności wypełniają hipotezę art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W myśl powołanego unormowania, przyznanie prawa w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że poniesienie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania wnioskodawcy oraz członków rodziny.
Z tych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.