Uzasadnienie
A. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę zarzucającą A. S.A. z siedzibą [...] Oddział [...] "bezzasadną odmowę udzielenia informacji publicznych" na jego wniosek z dnia 4 marca 2015 r., domagając się zobowiązania powyższego podmiotu do udzielenia żądanej przez niego informacji i zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Skarżący wskazał, że dnia 4 marca 2015 r. wystąpił do A. S.A. [...] Oddział [...] z wnioskiem o udostępnienie mu - w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), określanej dalej jako "u.d.i.p." - jako współwłaścicielowi działki nr 20 w S., informacji w postaci dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania tą nieruchomością w zakresie budowy i eksploatacji naziemnej linii energetycznej średniego ciśnienia, stanowiącej własność Spółki. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 10 marca 2015 r. znak: [...], A. S.A. Oddział [...] odmówiła udostępnienia żądanej informacji. W dalszej części skarga zawiera argumenty kwestionujące zasadność powyższej odmowy.
W odpowiedzi na skargę A. S.A. [...] (zamiast A. S.A. [...] Oddział [...]) wniosła o jej odrzucenie z uwagi na brak wyczerpania trybu poprzedzającego możliwość wystąpienia ze skargą, określonego w art. 17 ust. 2 u.d.i.p. Spółka zwróciła także uwagę, że jej Oddział [...] nie posiada zdolności sądowej i procesowej, a brak ten jest nieusuwalny, co również powinno skutkować niemożnością nadania skardze dalszego biegu. Na wypadek niepodzielenia wskazanego stanowiska Spółka wniosła o oddalenie skargi, przedstawiając jednocześnie motywy powyższego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna wobec niewyczerpania trybu upoważniającego do wystąpienia z nią.
W pierwszej kolejności, odnosząc się do zarzutu Spółki dotyczącego nieposiadania przez jej Oddział [...] zdolności sądowej i procesowej, Sąd podnosi, że przychyla się w tym zakresie do stanowiska orzecznictwa sądowego, z którego wynika, że przepis art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Jednostka organizacyjna wymieniona w tej szczególnej regulacji nie stanowi więc jednostki organizacyjnej, o której mowa w P.p.s.a. czy ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.). W rozumieniu powołanego art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. jest to więc każda jednostka organizacyjna wykonująca zadania publiczne, nawet wtedy, kiedy stanowi część spółki powołaną przez spółkę w celu świadczenia usług na określonym terenie.
Oddział spółki akcyjnej, a nawet jej organ, może zatem być traktowany jako organ w rozumieniu art. 32 P.p.s.a., a zatem w znaczeniu funkcjonalnym, wynikającym z charakteru wykonywanych zadań należących do zakresu zadań publicznych, co uzasadnia przyznanie mu przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym [tak: postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego (NSA) z 25.03.2015 r. I OSK 637/15, wyrok NSA z 9.01.2015 r. I OSK 914/14, postanowienie NSA z 9.10.2013 r. I OZ 863/13, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl].
Przesądziwszy więc, że A. S.A. [...] Oddział [...] może występować w sprawie niniejszej, dotyczącej dostępu do informacji publicznej, w charakterze strony, należało przejść do oceny innych przesłanek dopuszczalności skargi. I tak, w świetle art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy z kolei rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Sprawę niniejszą zainicjował wniosek A. P. złożony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W art. 17 ust. 1 tego aktu prawodawca przewidział, że do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji, przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Z tego ostatniego przepisu wynika forma decyzji dla rozstrzygnięć o wskazanej treści oraz konieczność stosowania do tych decyzji unormowań K.p.a. (z określonymi odrębnościami). Wedle z kolei art. 17 ust. 2 u.d.i.p., _@POCZ@__@KON@_wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania.
Jak wynika z przedłożonych ze skargą dokumentów, odpowiedzi na skargę oraz pisma skarżącego z dnia 30 kwietnia 2015 r. (stanowiącego odpowiedź na wezwanie tut. Sądu z dnia 27 kwietnia 2015 r.) A. P. po otrzymaniu od A. S.A. Oddział [...] pisma z dnia 10 marca 2015 r. (które w świetle powołanych wyżej art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. należy uznać za decyzję administracyjną) nie występował do tego podmiotu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wspomnianej odpowiedzi z dnia 30 kwietnia 2015 r. skarżący wskazał, że nie uczynił tego, bowiem znając ze słyszenia "tryb postępowania A. w podobnych sytuacjach" uznał, że byłaby to tylko strata czasu. Powyższe tłumaczenie nie zmienia jednak faktu, że strona nie wyczerpała trybu postępowania przewidzianego w cytowanym wyżej art. 17 ust. 2 u.d.i.p. Powoduje to konieczność odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 17 ust. 2 u.d.i.p.
Zwrot uiszczonego wpisu od skargi znajduje z kolei swoją podstawę w art. 232 § 1 pkt 1, § 2 P.p.s.a.