Uzasadnienie
W piśmie z 31.01.2010 r. S. J. zawarł oświadczenie, iż cofa swą skargę złożoną do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].06.2007 r., sygn. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o podziale nieruchomości położonych w Rzeszowie. WSA na mocy postanowienia z 20.05.2010 r. sygn. II SA/Rz 739/07, podjął zawieszone postępowania sądowoadministracyjne z uwagi na wyznaczenie dla zmarłej uczestniczki postępowania Z. K. kuratora spadku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarżący może w oznaczonych granicach rozporządzać swą skargą. Oznacza to, że ma prawo zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając środek zaskarżenia. Przepisy p.p.s.a. nie wymagają od strony uzasadniania decyzji o cofnięciu skargi. Wola wycofania skargi wiąże sąd administracyjny, chyba że działanie to zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Ze względu na niebudzącą wątpliwości treść pisma skarżącego z dnia 31.01.2010 r. należy przyjąć, że skarżący skutecznie cofnął skargę na decyzję SKO, co przy braku negatywnych przesłanek uwzględnienia tego wniosku, obliguje WSA do zakończenia postępowania poprzez jego umorzenie.
Mając powyższe na uwadze WSA na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.