Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę C. M. i H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...], zaś postanowieniem z dnia 30 lipca 2012 r. – w wyniku rozpoznania złożonego przez C. M. wniosku – przyznał jej prawo pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego.
Wyznaczony dla skarżącej pełnomocnik - radca prawny G. O., pismem złożonym w siedzibie Sądu 11 września 2012 r. poinformowała, że po zapoznaniu się z przedłożonymi jej przez C. M. dokumentami, zarzutami oraz aktami sprawy, nie stwierdziła podstaw do wniesienia od powyższego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie oświadczyła, że jako pełnomocnik z urzędu, nie otrzymała od C. M. ani w części ani w całości wynagrodzenia z tytułu czynności składających się na udzieloną przez nią pomoc prawną, wnosząc o jego zasądzenie. Do wniosku dołączyła odpis sporządzonej przez nią opinii.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku radców prawnych reguluje je rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.), które w § 15 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 i 4 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (pkt 2).
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – o ile sprawy nie prowadził ten sam radca co w pierwszej instancji - jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia).
Uwzględniając charakter sprawy, stopień skomplikowania oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z jej aktami i sporządzeniem w/w opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł., która wg dokonanej oceny jest adekwatna do dokonanych przez pełnomocnika czynności.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia), co przy aktualnej stawce wynoszącej 23 %, od w/w kwoty daje 41,40 zł.
Pełnomocnik skarżącego nie wykazała żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków.
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.