Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. II SA/Rz 497/20, po rozpoznaniu skargi A. w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lutego 2020 r. nr (...) w pkt II umorzył postępowanie administracyjne; zaś w pkt III orzekł o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego.
Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem strona skarżąca odebrała dnia 18 stycznia 2021 r.
W dniu 29 stycznia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej o uzupełnienie wyżej opisanego wyroku poprzez dodanie w pkt I jego sentencji słów: "oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji". W uzasadnieniu wskazano, że zarówno w skardze, jak i w piśmie procesowym z dnia 2 listopada 2020 r., strona zawnioskowała o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Tymczasem Sąd w pkt I wyroku orzekł jedynie o uchyleniu decyzji Kolegium, nie odniósł się natomiast do decyzji pierwszoinstancyjnej, a zatem nie orzekł o całości skargi. Poczynione przez Sąd ustalenia, a opisane w uzasadnieniu wyroku, że w pięcioletnim okresie biegu terminu przedawnienia organy winny wydać decyzje w obu instancjach, a jeśli w tym terminie nie została wydana decyzja organu II instancji, to postępowanie powinno zostać umorzone a decyzja organu I instancji uchylona, powoduje, że pozostawienie w obrocie prawnym decyzji organu I instancji jest niezasadne.
Mogłoby wskazywać, że przedawnienie zobowiązania publicznoprawnego, jednak nie nastąpiło, skoro pozostawiono w obrocie prawnym decyzję wymierzającą opłatę. Powołując się na stanowisko judykatury i doktryny strona skarżąca podkreśliła, że uzupełnienie wyroku jest konieczne dla zapewnienia spójności rozstrzygnięcia i wyeliminowania wątpliwości co do zakresu rozstrzygnięcia. Tak aby brak było wątpliwości co do ewentualnego istnienia w obrocie prawnym decyzji organu pierwszej instancji pomimo umorzenia postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej w terminie złożył wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 18 listopada 2020 r. Sąd stwierdził zaś zasadność tego wniosku.
Jak słusznie wywiedziono przesłanką uzupełnienia wyroku może być, w świetle art. 157 § 1 P.p.s.a., nieorzeczenie przez sąd o całości skargi albo niezamieszczenie w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu. Sąd podziela w całości prezentowane w orzecznictwie i doktrynie poglądy, a przywołane we wniosku o uzupełnienie wyroku, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku poprzez zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 3502/14, baza CBOIS, komentarz do art. 157 - Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019).
Wydając przedmiotowy wyrok Sąd uznał, że w sprawie wystąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego – opłaty za korzystanie ze środowiska – z dniem 1 grudnia 2019 r. Orzekając zatem po tej dacie organ II instancji wydał decyzję merytoryczną po zaistnieniu bezwzględnej przeszkody materialnoprawnej w merytorycznym rozpoznaniu sprawy. W dacie orzekania przez organ I instancji – Marszałka Województwa – [...] października 2019 r. termin przedawnienia opłaty jeszcze nie upłynął, jednakże materialnoprawna przeszkoda w merytorycznym rozpoznaniu sprawy, jaka zaistniała 1 grudnia 2019 r., spowodowała brak możliwości wymierzenia opłaty w przedmiotowej sprawie niezależnie od tego, na którym etapie postępowania ta sprawa się znajdowała. Takie stanowisko Sądu wynika zresztą z sentencji wyroku, w którym w pkt II Sąd orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego, a także z jego uzasadnienia, gdzie Sąd stwierdził, że zachodzi podstawa do umorzenia postępowania administracyjnego, które na skutek przedawnienia stało się bezprzedmiotowe i w tej sytuacji zastosował art. 145 § 3 P.p.s.a.
Konsekwencją takiego stanu rzeczy winno być uchylenie nie tylko decyzji organu odwoławczego, ale także uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Brak takiego orzeczenia w sentencji wyroku z dnia [...] listopada 2020 r., sygn. II SA/Rz 497/20 czyni zasadnym wniosek skarżącej spółki.
Wobec powyższego na podstawie art. 157 § 3 P.p.s.a. Sąd postanowił uzupełnić ww. wyrok w ten sposób, że w pkt I sentencji wyroku po słowach: "uchyla zaskarżoną decyzję" dodał rozstrzygnięcie: "i decyzję Marszałka Województwa z dnia (...) października 2019 r. nr (...)".