Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 508/18
Uzasadnienie
Skarżący w skardze na decyzję opisaną w niniejszym postanowieniu, wniósł o przyznanie prawa w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek złożony na formularzu PPF uzasadnił tym, że ma trudną sytuację finansową, mieszka z żoną, ma na utrzymaniu pięcioro dzieci, dodatkowo musi płacić alimenty, jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z prac dorywczych (500 zł) i świadczeń rodzinnych. Podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, córką oraz czworgiem dzieci żony. Rodzina utrzymuje się ze świadczeń na dzieci (2500 zł), żona nie pracuje. Dzieci wymagają opieki lekarskiej i psychologicznej.
Skarżący wyjaśnił, że posiada stopień niepełnosprawności w związku z chorobą kręgosłupa. Jako jedyny majątek wskazał samochód o wartości 1500 zł. Skarżący podał, że na żywność rodzina ponosi wydatki w kwocie 1200 zł, ubrania 800 zł, rachunki 500 zł, leki 200 zł, środki czystości 100 zł, paliwo 100 z, opał 100 zł.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym, a o taki ubiega się w tej sprawie skarżący żądając zwolnienia od kosztów sądowych, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.
W ocenie rozpoznającego wniosek referendarza skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych; nie pracuje na stałe, wykonuje prace dorywcze, co pozwala mu częściowe regulowanie zobowiązania alimentacyjnego. Rodzina utrzymuje się ze świadczenia wychowawczego przyznawanego na dzieci. Podał, że w rodzinie występują problemy zdrowotne, które dotyczą samego skarżącego i również dzieci. Skoro w zaspokajaniu podstawowych potrzeb rodzina korzysta z pomocy Państwa, to nasuwa się wniosek, że poniesienie kosztów sądowych w sprawie z pewnością przekracza możliwości finansowe skarżącego. Zasadnym zatem w rozpoznawanym przypadku jest przyznanie prawa pomocy w zakresie, o jaki wnioskował skarżący.
Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.