Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 551/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania ogrodzenia międzysąsiedzkiego działki nr ewid. 2274/2 z działką nr ewid. 2275 w N. Następnie w dniu 18 grudnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik K. K. – adwokat J. J. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2013 r., składając jednocześnie sam wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu tego wyroku.
W uzasadnieniu adw. J. J. wskazał, że niedotrzymanie terminu wynikało z choroby pełnomocnika, która uniemożliwiła wykonywanie obowiązków zawodowych. Na dowód powyższego wyżej wymieniony przedstawił zaświadczenie lekarskie wystawione przez A. K. – specjalistę medycyny rodzinnej, z którego wynikało, że J. J. jest niezdolny do wykonywania czynności zawodowych w okresie 10-13 grudnia 2013 r., z powodu choroby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).
Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem Sąd stwierdza, że strona wnioskująca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.
W nauce prawa jak i orzecznictwie przyjmuje się, że usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności takich jak: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia – ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 str. 333). Konieczną a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Tut. Sąd zauważa, że prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga od stron szczególnej staranności.
Jak podkreśla się w orzecznictwie, braku winy w zainteresowanego w uchybieniu terminu nie potwierdza jednak np. zwolnienie lekarskie od pracy. Choroba może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu, jednakże tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia stronie podjęcie czynności procesowej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 19.07.2010 r., sygn. akt II SA/Rz 1093/10).
Oznacza to, że okoliczności przemawiające za uznaniem braku winy w uchybieniu terminowi muszą mieć charakter wyjątkowy i szczególny i być niezależne od wnioskodawcy. Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza przyjęcie, że okoliczność na którą powołuje się wnioskodawca, miała charakter niezawiniony.
W okolicznościach sprawy takiego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wykazano.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca w otwartym terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, do którego obowiązków należało m.in. terminowe dokonywanie czynności procesowych, stosownie do zakresu pełnomocnictwa ogólnego i jego istoty. W przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Jednocześnie kryterium należytej staranności jest podwyższone, ponieważ adwokat czy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009r., I FZ 69/09, LEX nr 565711).
W wypadku błędów lub zaniechań pełnomocnika strona ponosi ich wszelkie skutki procesowe. W szczególności zaniedbanie pełnomocnika w zakresie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie może stanowić okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu na dokonanie tej czynności procesowej.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu adwokat J. J. wskazał na niemożność dokonania czynności w terminie z uwagi na chorobę, w okresie od 10 do 13 grudnia 2013 r., a która uniemożliwiała mu wykonywanie czynności zawodowych.
W ocenie Sądu powyższa argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie i w żaden sposób nie wskazuje na niemożność dokonania czynności technicznej jaką jest złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Po pierwsze sporządzenie i nadanie wspomnianego wniosku nie jest ani czynnością wymagającą fachowej wiedzy, ani czynnością czasochłonną, wobec czego mogła zostać dokonana przez samą stronę skarżącą.
Po drugie, co ważniejsze, sam fachowy pełnomocnik adwokat J. J. udzielił substytucji aplikantowi adwokackiemu G. K. z prawem do zastępstwa procesowego i prowadzenia sprawy rozpoznawanej przez WSA w Rzeszowie – sygn. akt II SA/Rz 551/13. Substytut – aplikant adwokacki G. K., stawił się za stronę skarżącą na posiedzenie Sądu – co wynika z protokołu rozprawy z dnia 5 grudnia 2013 r. (k. 52 akt sądowych sprawy) – i przedłożył stosowne upoważnienie (k. 51 akt sprawy).
Zatem istniała możliwość by upoważniony przez adwokata J. J., substytut dokonał czynności technicznej, jaką jest złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w ustawowym terminie.
Nadto Sąd zauważa, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, liczony od dnia 5 grudnia 2013 r. (dzień ogłoszenia wyroku), upływał w dniu 12 grudnia 2013 r. Natomiast z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego wynika, że choroba profesjonalnego pełnomocnika uniemożliwiająca wykonywanie czynności zawodowych trwała od 10 do 13 grudnia 2013 r.
Z powyższego wynika, że w okresie od 6 do 9 grudnia 2013 r. fachowy pełnomocnik zdolny był do wykonywania obowiązków zawodowych a zatem mógł złożyć stosowny wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
W związku z powyższym Sąd, kierując się zasadami doświadczenia życiowego, uznał, że strona skarżąca – reprezentowana przez fachowego pełnomocnika była w stanie dokonać w terminie czynności jaką było złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając w oparciu o art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.