Uzasadnienie
A. G. - skarżąca w sprawie o sygn. II SA/Rz 558/11 - zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od pełnych kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Sąd na mocy postanowienia z dnia 18 lipca 2011 r. o sygn. II SA/Rz 558/11, odrzucił skargę strony z uwagi na nienadesłanie w terminie odpisów skargi oraz nieuiszczenie wpisu sądowego w ustawowym terminie.
Swą sytuację majątkową strona przedstawiła wyczerpująco w treści złożonego do Sądu formularza PPF. Z jego treści wynika, że strona jest osobą samotną. Posiada mieszkanie o pow. 52 m². Podstawą utrzymania jest renta w wysokości brutto 760,94 zł. Wnioskodawczyni opisała zły stan swego zdrowia. Koszty jakie ponosi w związku z leczeniem określiła na kwotę 200 zł miesięcznie. Na pokrycie podstawowych potrzeb zaciągnęła kredyt, którego spłata obciąża budżet na kwotę 150 zł. Strona zaznaczyła w uzasadnieniu wniosku, że jej skromne dochody uniemożliwiają zaciągnięcie kredytu na pokrycie kosztów sądowych postępowania.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice żądania, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się wnioskująca, koszty sądowe obejmują wpis sądowy należny od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Ze względu na zakończenie postępowania przed WSA, sporządzenie skargi kasacyjnej wiąże się także z koniecznością opłacenia fachowego pełnomocnika. Nie można mieć jakichkolwiek wątpliwości, że ewentualne koszty sądowe zdecydowanie przekraczają opisane we wniosku PPF możliwości finansowe skarżącej. Dlatego też uprawnionym jest wniosek, iż pokrycie nawet części tych ciężarów spowodowałoby pogorszenie i tak niskiego poziomu życia A. G. Okoliczności w jakich żyje skarżącą wypełniają pozytywne przesłanki przyznania prawa pomocy z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co musi skutkować żądanym przez stronę orzeczeniem.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części, poprzez zastosowanie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.