Uzasadnienie
UZASADENIENIE
Wyrokiem z dnia 28 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę S.F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego.
W dniu 3 listopada 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek S.F. o wyłączenie o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie - sędziego NSA Małgorzaty Wolskiej, sędziego WSA Pawła Zaborniaka, sędziego WSA Elżbiety Mazur – Selwy od orzekania we wskazanej wyżej sprawie.
Uzasadniając wniosek, S.F. odwołał się do art. 13 Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności określającego prawo do skutecznego środka odwoławczego. Wyrażając niezadowolenie z treści wyroku z dnia 28 października 2015 r. dokonał oceny tego orzeczenia oraz działalności orzeczniczej Sądu. Wskazał, że Sąd reprezentuje "majestat Najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej, jeśli działa zgodnie z art. 7 Konstytucji RP, a sędziowie zgodnie z art. 178 Konstytucji RP". Wniósł o "zmianą składu orzekającego na sędziów, którzy orzekają zgodnie z art. 178 Konstytucji RP".
W oświadczeniach złożonych do akt sprawy sędziowie objęci wnioskiem wyjaśnili, że nie znają prywatnie S.F. Skarżącego poznali na rozprawie w dniu 28 października 2015 r. w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych. Oświadczyli, że nie zachodzą po ich stronie żadne przesłanki skutkujące wyłączeniem ich od orzekania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami), dalej P.p.s.a., enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie do treści art. 18 § 1 P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (pkt 6); dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).
Stosownie natomiast do unormowań zawartych w art. 19 tej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia, strona która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 1 i § 2 P.p.s.a.).
Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz powinna zostać uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji w odniesieniu do każdego z sędziów, których wniosek dotyczy.
Analizując argumenty przytoczone we wniosku skarżącego Sąd stwierdza, że nie wskazał on takich przyczyn, wymienionych w art. 19 P.p.s.a., które w racjonalny sposób uzasadniałyby wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów objętych wnioskiem. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że między sędziami objętymi wnioskiem a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość co do ich bezstronności. Wskazać należy, że subiektywne przekonanie o braku bezstronności sędziego nie może być argumentem przemawiającym za jego wyłączeniem, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności, a takich wnioskodawca ani nie wskazał ani nie uprawdopodobnił. Rozpatrywany wniosek skarżącego oparty jest wyłącznie na odczuciach wnioskodawcy związanych z niezadowoleniem z treści wydanego orzeczenia, które nie stanowią podstawy prawnej do uwzględnienia wniosku, a mogą być podstawą o zaskarżenia wyroku skarga kasacyjną.
W tych okolicznościach na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziów należało oddalić.