Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego G. K. oświadczył, że nie stać go na uiszczenie tego rodzaju opłaty. Wskazał, że aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności. Jest wprawdzie zatrudniony, jednak nie otrzymuje z tego tytułu żadnego dochodu. Nie posiada jakichkolwiek wolnych środków pieniężnych. Na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) skarżący zaznaczył, że ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.
Dotyczy on zwolnienia od kosztów sądowych, a zatem przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie, zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a". Z uwagi na to, że postępowanie sądowoadministracyjne jest odpłatne - bowiem zgodnie z art. 199 P.p.s.a. jego strony ponoszą koszty związane ze swoim w nim udziałem - prawo pomocy w założeniu ma umożliwić dostęp do sądu osobom, poza których możliwościami płatniczymi leży samodzielne udźwignięcie wydatków związanych z takim postępowaniem. Jego celem jest zatem pomoc podmiotom najuboższym, które po wyczerpaniu własnych możliwości nie są w stanie wygospodarować środków niezbędnych do udziału w postępowaniu.
G. K. wykazał, że spełnia wyrażoną w powołanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przesłankę udzielenia mu wsparcia z zasobów publicznych. Jego aktualna sytuacja życiowa uniemożliwia mu bowiem jakąkolwiek partycypację w kosztach zainicjowanego jego skargą postępowania. Wnioskodawca to osoba odbywająca karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym, pracująca, jednak bez związanego z tym wynagrodzenia. Skarżący nie posiada jakiegokolwiek majątku tak ruchomego, jak i nieruchomego. Zgodnie z jego oświadczeniem po odbyciu kary nie będzie miał gdzie mieszkać (niniejsza sprawa dotyczy jego wymeldowania z miejsca pobytu stałego w mieszkaniu wynajmowanym przez rodziców).
Skoro więc G. K. pozbawiony jest jakiegokolwiek stałego dochodu oraz nie ma żadnego majątku, którego spieniężenie umożliwiłoby mu zgromadzenie środków na udział w niniejszym postępowaniu, to jest właściwym adresatem instytucji prawa pomocy.
Z podanych względów uwzględniono wniosek skarżącego i zwolniono go od kosztów sądowych, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.