Uzasadnienie
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M. J., decyzją z dnia [...] lutego 2005 roku [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 roku w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Podstawę prawną decyzji stanowi przepis art. 138 § 1 pkt.1 k.p.a. w zw. z art. 122 ust.1 pkt.4ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym Dz. U. Nr 58 poz. 515 z 2003 roku.
Z akt sprawy i uzasadnienia decyzji wynika, że Prokurator Rejonowy w P. wystąpił do Starosty P. z wnioskiem o skierowanie na badania lekarskie M. J. posiadającego prawo jazdy kat. BTA nr [...] wydane w dniu 20 stycznia 2003 roku. Wskazał, że analiza akt sprawy karnej przyniosła wątpliwości co do poczytalności osób podejrzanych, m.in. M. J. Starosta P. wydał decyzję o skierowaniu na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z powodu informacji o zastrzeżeniach w stanie zdrowia mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu.
W odwołaniu, M. J. zarzucił, że decyzja nie uzasadnia przyczyny skierowania na badania i nie wskazuje, jakie zarzuty są mu stawiane. Zarzucił, że nie spowodował żadnego wypadku,a stan jego zdrowia nie daje żadnych podstaw do kwestionowania uprawnień do prowadzenia pojazdów.
SKO odpowiadając na zarzuty w uzasadnieniu decyzji wskazanej na wstępie, wskazało, że wobec odwołującego stwierdzono okoliczności uzasadniające przypuszczenie, że jego stan zdrowia budzi zastrzeżenia.
W skardze do WSA M. J. zarzucił, że Prokuratura nie wskazała żadnych dowodów w sprawie. Skarżący nie przechodził badań psychiatrycznych, nie spowodował wypadku, a stan jego zdrowia nie daje żadnych podstaw do kwestionowania uprawnień do kierowania pojazdami. Prawo jazdy posiada od 12 kwietnia 1979 roku, a nie,jak wskazano w decyzji -od 2003 roku.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko, wskazując, że podnoszone przez stronę zarzuty są nieuzasadnione i nie mają znaczenia dla prawidłowości postępowania, dlatego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a.Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Przedmiotem kontroli jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Starosty P. w przedmiocie skierowania skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Zasady sprawdzania stanu zdrowia i predyspozycji psychicznych do kierowania pojazdami reguluje ustawa z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98 poz. 602 z 1997 roku)w rozdziale 4, w art. 122 i nast., zwana dalej ustawą.
Zgodnie z przepisem art. 122 ust. 4 tej ustawy badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia.
Na podstawie przepisu art. 123 ustawy,Minister Zdrowia wydał rozporządzenie z dnia 7 stycznia 2004 roku (Dz. U. Nr 2 poz. 15 z 2004 roku) w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb kierowania na badania lekarskie, w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania m.in. pojazdami silnikowymi.
Zgodnie z przepisem § 2 ust.5 rozporządzenia - starosta może kierować na badania lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów.
W rozpatrywanej sprawie – z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania M. J. na badania lekarskie wystąpił do Starosty Przeworskiego Prokurator Rejonowy w P. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że analiza akt spraw karnych wykazała wątpliwości co do stanu zdrowia osób, których sprawy dotyczyły, w szczególności w aspekcie kwalifikacji zdrowotnych do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Prokurator zwrócił uwagę na fakt, że badania psychiatryczne przeprowadzone w toku postępowania karnego ujawniły u M. J. objawy początków osobowości charakteropatycznej manifestującej się nieznacznym stopniem osłabienia procesów poznawczych oraz trudnościami w kontroli emocji. W celu zapoznania się z aktami karnymi i okolicznościami dotyczącymi badań psychiatrycznych w sprawie karnej skarżącego oraz zasadnością skierowania informacji przez Prokuratora do Starosty P., Sąd zwrócił się do Sądu Rejonowego w P. Wydział II Karny, sygn. II K [...].
Opinia psychiatryczno – psychologiczna przeprowadzona na polecenie tego Sądu stwierdza u M. J. dyskretnie zaznaczone cechy zespołu psychoorganicznego z nastawieniem paranoidalnym i osłabione funkcje Centralnego Układu Nerwowego, co odbija się w osłabieniu kontroli emocji i popędów. W końcowych wnioskach opinia stwierdza, że w chwili czynu,oskarżony miał w znacznym stopniu ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania postępowaniem, co oznacza, że zachodzą warunki do zastosowania art. 31 § 2 k.k.
Należy w tym miejscu stwierdzić, że oskarżony nie podważał powyższej opinii w postępowaniu karnym, a apelacja obrońcy M. J. od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] pażdziernika 2001 roku zarzuca wprost, że wynik badań lekarskich oskarżonego,u którego stwierdzono podstawy do zastosowania art. 31 § 2 winien rzutować na złagodzenie kary.
Sąd nie podziela słuszności zarzutu skarżącego,że prokurator nadużywa swoich uprawnień kierując do starosty powiadomienie o konieczności przeprowadzenia badań uprawniających do kierowania pojazdami na podstawie akt sprawy karnej. Przepis art. 31 § 2 k.k. stanowi,że jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Jeżeli w postępowaniu karnym opinia psychiatryczno – psychologiczna mogła mieć wpływ na złagodzenie kary, co skarżący uznał za korzystne dla siebie, nie kwestionując opinii, to nie może on w postępowaniu administracyjnym zarzucać,że jego stan zdrowia nie dawał podstaw do wydania opinii, a prokurator nadużył swoich praw.
Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze (Dz. U. Nr 21 poz. 206 z 2002 roku),zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw, a stosownie do przepisu art. 3 ust.8 swoje zadania prokuratorzy wykonują przez współdziałanie z organami państwowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi organizacjami społecznymi w zapobieganiu przestępczości i innym naruszeniom prawa. Skoro Prokurator stwierdził okoliczności uzasadniające podejrzenie, że stan zdrowia skarżącego budzi wątpliwości, to jego obowiązkiem było skierowanie wniosku do Starosty o skierowanie na badania kontrolne, a decyzja Starosty znajduje uzasadnienie, bowiem niewątpliwie informacja uzyskana od Prokuratora jest informacją wiarygodną w rozumieniu przytoczonego wyżej przepisu § 2 ust.5 rozporządzenia, a sprawa dotyczy bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Wskazując na powyższe,Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy orzekające w sprawie przepisów prawa, dlatego skargę oddalił w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.