Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], wydana w sprawie zasiłku celowego.
Postanowieniem z 29 maja 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej ustanowienia adwokata.
W sprzeciwie J. W. wniosła o przyznanie jej adwokata z urzędu. Podniosła, że nie jest w stanie sama prowadzić sprawy, dlatego potrzebuje pomocy fachowego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: zwane dalej P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 245 § 1, § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Ustanowienie adwokata objęte jest zakresem częściowego prawa pomocy, które może być przyznane osobie fizycznej po wykazaniu przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
WSA na podstawie złożonego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF ustalił, że skarżąca jest osobą samotną, bezrobotną, utrzymującą się wyłącznie z zasiłku okresowego z pomocy społecznej w wysokości 275 zł. W zakresie wyżywienia, od poniedziałku do piątku, korzysta z posiłków w "kuchni dla ubogich". Nie posiada żadnych wartościowych przedmiotów majątkowych (jej majątkiem dorobkowym, wg oświadczenia, dysponuje osoba trzecia). Nadto wnioskodawczyni oświadczyła, że bez pomocy pełnomocnika nie da sobie rady, a sprawa jest skomplikowana. W razie niekorzystnego wyroku ma zamiar wnieść skargę kasacyjną, co obwarowane jest wymogiem sporządzenia przez osobę uprawnioną.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Sąd uznał, że skarżąca spełniła przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienie adwokata, gdyż wykazała ona brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wykazała, że nie jest w stanie wygospodarować środków pieniężnych na pokrycie kosztów związanych z wynagrodzeniem adwokata.
Z tych względów, na podstawie art. 260, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.