Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 621/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę R. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2009 r.
Nr [...], zaś wydanym w dniu 18 stycznia 2010 r. postanowieniem referendarza sądowego przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolniono go od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata.
Pismem złożonym w siedzibie Sądu w dniu 26 marca 2010 r. (oznaczonym datą dzień wcześniejszą) wyznaczona i umocowana do reprezentowania skarżącego adw. I. J.:
- I. Odmówiła sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku z powodu braku podstaw prawnych,
- II. Wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej za udział pełnomocnika z urzędu w postępowaniu administracyjnym, w szczególności za zapoznanie się z aktami sprawy i opracowanie opinii prawnej.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów reguluje je rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).
Zgłoszone przez pełnomocnika żądanie przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu odniesione do postępowania administracyjnego należy uznać za oczywistą omyłkę, gdyż do jego ustanowienia i wykonania opisanych czynności (zapoznania się z aktami sprawy i opracowania opinii) bez wątpienia doszło na etapie postępowania sądowoadministracyjnego.
Abstrahując od powyższego a także od samych kosztów tej pomocy, należy zwrócić uwagę na treść § 20 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Jak wynika z powyższego, przedmiotowe oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Samo żądanie w tym zakresie, bez stosownego oświadczenia, nie jest wystarczające.
Wg stanowiska Sądu Najwyższego niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, w związku z czym jako nieuzasadniony podlega on oddaleniu (postanowienie z dnia 14 października 1998 r. II CKN 687/98, OSNC Nr 3/1999 poz. 63).
Stanowisko takie wynika również z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2005 r., II FZ 625/05 (niepubl.), według którego samo żądanie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej bez stosownego oświadczenia stanowiącego zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku, nie jest wystarczające.
Z tego powodu nie ma podstaw do wzywania o jego uzupełnienie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., a wniosek nie zawierający oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu (S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka – Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, wyd. I, Warszawa 2007, s. 316).
Skoro zatem wniosek pełnomocnika nie zawiera wymaganego oświadczenia, brak jest zatem podstaw do jego uwzględnienia w zakresie przyznania mu wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej i sporządzenia w jej ramach stosownej opinii.
Ponieważ wyznaczonemu adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków, za taki należy uznać poniesioną opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł., co zostało wykazane załączonym blankietem potwierdzenia wpłaty (prawo do zwrotu wydatków jest niezależne od prawa do wynagrodzenia za pomoc prawną, gdyż § 20 powołanego rozporządzenia w sposób wyraźny odnosi się do opłat o jakich mowa w pkt 1 poprzedzającego go § 19).
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) w związku z art. 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 64 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.