Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 marca 2008 r. o sygn. akt II SA/Rz 646/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) przyznał W.S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w R., Ł. K. w piśmie datowanym na dzień 24 lipca 2008r., wniósł o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej. Udzielnie tej pomocy polegało na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 3 lipca 2008r., sygn. II SA/Rz 646/07. Na mocy powołanego wyroku, Sąd oddalił skargę W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydaną w sprawie dodatku mieszkaniowego. Należy nadmienić, iż w treści wniosku pełnomocnika strony z dnia 24 lipca 2008r., zostało zawarte oświadczenie o tym, iż pomoc prawna udzielona z urzędu nie została opłacona ani w całości ani w części przez stronę. Pełnomocnik nie wniósł o zwrot wydatków.
Stwierdzono, co następuje:
Wyznaczony przez Radę i umocowany przez stronę adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej zwana p.s.a.
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości.
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Stawki te stanowią podstawę zasądzenia opłaty ponoszonej przez Skarb Państwa na rzecz adwokata ustanowionego przez sąd lub przez referendarza sądowego.
W niniejszej sprawie stawka minimalna z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Podana kwota wynika z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Adwokat został ustanowiony przed wydaniem wyroku przez WSA.
W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa sąd lub referendarz sądowy bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Praca adwokata polegała w niniejszej sprawie na zapoznaniu się z aktami sprawy sygn. II SA/Rz 646/07 i sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu W. S.. Opinia, o której mowa została przesłana stronie korzystającej z prawa pomocy. Biorąc to pod uwagę WSA przyznaje adwokatowi Ł. K. od Skarbu Państwa kwotę 120 zł., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 22 % ustalonej kwoty wynagrodzenia.
W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 146,40 zł.