Uzasadnienie
W dniu 26 maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga E.S. i W.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w sprawie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę
W piśmie uzupełniającym skargę z dnia 24 sierpnia 2015 r. pełnomocnik E.S. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że inwestor rozpoczął już proces budowlany, co wobec wykazanego w skardze wysokiego prawdopodobieństwa wadliwości decyzji Wojewody [...] może powodować konsekwencje w postaci konieczności wdrożenia przez organu nadzoru budowlanego postępowania naprawczego w trybie art. 50 – 51 ustawy Prawo budowlane. To z kolei może się wiązać się z koniecznością doprowadzenia obiektu do stanu, który istniał przed rozpoczęciem robót budowlanych, a tym samym po stronie inwestora z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody związanej z koniecznością rozbiórki wykonanych robót. Zaawansowanie robót budowlanych może świadczyć o dążeniu inwestora do sytuacji, gdy wobec ich wykonania w całości niemożliwy będzie powrót do stanu sprzed rozpoczęcia inwestycji.
To może prowadzić do powstania nieodwracalnych skutków prawnych albowiem roboty zostaną formalnie wykonane na podstawie pozwolenia na budowę, które po ich wykonaniu zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego, a inwestor uniknie sankcji z art. 48 ww. ustawy i będzie mógł prowadzić działania zmierzające do zalegalizowania robót budowlanych w trybie art. 50 – 51 tej ustawy. To z kolei może prowadzić do sytuacji, gdy wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę uczyni bezprzedmiotowym prowadzone przez PINB postępowanie, znak [...] i pozwoli właścicielowi działki o nr ewid. 1989 w J. uniknięcie sankcji administracyjnej związanej z koniecznością likwidacji samowoli budowlanej związanej z nielegalną "rozbiórką dachu i wykonaniem nowego o innym kształcie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Treść normatywna powyższego przepisu wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został bowiem tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała okoliczności warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa powyżej. Nie wykazała bowiem, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę po jej stronie. Wyjaśnić należy, że będące następstwem wykonania decyzji trudne do odwrócenia skutki lub znaczna szkody mogą być udziałem także innych, poza wnioskodawcą stron postępowania. Nie oznacza to jednak, iż wnioskodawca może skutecznie się na nie powoływać dążąc do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wykazywana przez skarżącą konieczność poniesienia kosztów ewentualnej rozbiórki to następstwo wykonania decyzji dotkliwe dla inwestora, ale nie dla wnioskodawczyni, zatem nie stanowi skutku wykonania decyzji o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wysokie prawdopodobieństwo wadliwości decyzji Wojewody [...] to okoliczność, jaka będzie przedmiotem oceny Sąd rozpoznającego skargę, która nie może stanowić argumentu przemawiającego za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie.
Wskazywane przez skarżącą konsekwencje wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę w postaci konieczności legalizacji robót budowlanych po ewentualnym uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę także nie stanowią argumentacji uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest bowiem ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom a nie ocena legalności tego aktu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia