Uzasadnienie
A. L., reprezentowany przez radcę prawnego E. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę
W skardze tej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podano, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków oraz wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Wskazano, że zanim skarga zostanie rozpoznana, przedmiotowy obiekt objęty może już zostać wybudowany, co spowoduje, iż wniesiona skarga stanie się bezprzedmiotowa. Podniesiono także, że przeprowadzone postępowanie rażąco narusza prawo a projekt planowanej inwestycji jest niezgodny z prawem zaś szczegółowe zarzuty w tym zakresie zawarto w odwołaniu.
Ponadto istnieje obawa, że przedmiotowy obiekt zostanie niezgodnie z prawem posadowiony w szczególności poprzez naruszenie przepisów przeciwpożarowych. Realizacja przedmiotowej inwestycji spowoduje zakłócenie spokoju, doprowadzi do obniżenia wartości nieruchomości skarżącego oraz do zaciemnienia sąsiadujących z obiektem lokali mieszkalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że przedmiotem tymczasowej ochrony, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub w drodze egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Przedmiotem wykonania jest więc zachowanie zobowiązanego podmiotu, polegające na działaniu, zaniechaniu lub znoszeniu zachowań innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. może dotyczy takiego aktu, który nadaje się do dobrowolnego bądź przymusowego wykonania (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 776).
Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że decyzja Wojewody [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego nie ma przymiotu wykonalności. Wydanie tej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania lub znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, gdyż organ ograniczył się do zbadania, czy odwołującym przysługuje przymiot strony w postępowaniu a wobec stwierdzenia, że są oni pozbawieni tego statusu umorzył postępowanie odwoławcze. Organy administracji publicznej nie mają także możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym stwierdzić należy, że decyzja ta nie może wyrządzić skarżącemu znacznej szkody lub spowodować trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto należy zwrócić uwagę, że zawarte w odwołaniu skarżącego argumenty, na które powołał się także w przedmiotowym wniosku a dotyczące niezgodności planowanej inwestycji z prawem nie mogą doprowadzić do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera bowiem regulacji umożliwiającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2005 r., II OZ 513/05, https://cbois.nsa.gov.pl).
Należy wskazać, że w art. 61 § 3 P.p.s.a. została przewidziana możliwość wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy w znaczeniu materialno-prawnym. Kwestia udzielenia pozwolenia na budowę oraz kwestia uprawnienia strony do występowania w postępowaniu prowadzonym w tym przedmiocie nie są tożsamymi sprawami, różna jest bowiem podstawa prawna rozstrzygnięcia. Zaskarżona decyzja Wojewody [...] nie rozstrzygała o prawidłowości decyzji objętej odwołaniem, zamykając drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Skoro brak jest tożsamości spraw decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.