Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2013 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2012 r.
Nr [...], zaś postanowieniem referendarza sądowego tegoż Sądu z dnia 3 kwietnia 2013 r. – w wyniku rozpoznania złożonego przez niego wniosku - przyznano mu prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego, wyznaczonego następnie w osobie M. S. przez Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w R. W dniu 21 maja 2013 r. wpłynęła do Sądu opinia ustanowionego dla skarżącego pełnomocnika o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia od w/w wyroku skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie nieopłaconych w całości ani w części kosztów pomocy prawej udzielonej z urzędu.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku radców prawnych reguluje je rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.), które w § 15 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 i 4 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (pkt 2).
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – o ile sprawy nie prowadził ten sam radca co w pierwszej instancji - jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w/z z pkt 1 lit. c w/w rozporządzenia).
Uwzględniając charakter sprawy, stopień jej skomplikowania oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z nią i sporządzeniem w/w opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. (100 % stawki), podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, który przy aktualnej stawce 23 %, od w/w kwoty wynosi 41,40 zł.
Ponieważ ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oprócz opłaty obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki, za taki należy uznać opłatę w wysokości 3,80 zł. za skierowane do skarżącego przez pełnomocnika przesyłką poleconą pismo poprzedzające sporządzenie przedmiotowej opinii, co wynika z załączonej do niej kserokopii tego pisma i potwierdzenia jego nadania z dnia 15 maja 2013 r. (potwierdzonych za zgodność z oryginałem).
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.