Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] września 2008r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, iż odwołanie Z. i S. Ś. od decyzji Starosty z dnia [...].05.2008r., nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym obrębu B. w zakresie działek nr 760/1 i 759/6 zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Skargą z dnia 29 września 2008r. Z. i S. Ś. zaskarżyli powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Łącznie ze skargą skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008r., sygn. akt II SA/Rz 710/08, referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone przez skarżących.
W dniu 22 grudnia 2009r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wnieśli do Sądu pismo, w którym wycofują swoją skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w związku z chorobą i potrzebą dalszego leczenia. Jednocześnie wskazali, iż Starosta Powiatu wydał w dniu [...].10.2008r. decyzję nr [...], którą sprostowano błąd kreślarski na mapie ewidencyjnej gruntów dotyczący przebiegu granicy pomiędzy działką nr 760/1 i 759/6, dlatego też ich skarga z dnia 29.09.2008r. stała się bezprzedmiotowa.
Kolejnymi pismami w sprawie z dnia 19 stycznia 2009 r. i 26 stycznia 2009 r. (data wpływu do tut. Sądu) skarżący podtrzymali wniesiony uprzednio wniosek o cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, a więc takie które pozwala stwierdzić, iż spełnia ona wymagane przepisami prawa wymogi formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej jako P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma (w tym wypadku) skargi należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie skarżący nadesłali brakujące odpisy skargi i jednocześnie zwrócili się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Jednakże postanowieniem z dnia 11.12.2008 r. odmówiono skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Równocześnie do Sądu, w dniu 23.12.2008 r. (data wpływu do Sądu) wpłynął pierwszy wniosek skarżących, którym wycofali oni swoją skargę.
Ustosunkowując się do powyższego wniosku stwierdzić należy, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. post. NSA z 10.06.1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207).
Zgodnie z przyjętym w doktrynie i orzecznictwie poglądem cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych /por. B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 375, post. NSA z 3.01.2008r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX 335007/.
W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Do takich braków należy zaliczyć brak wpisu sądowego.
W tej sytuacji, mając na względzie powyższe rozważania tut. Sąd, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.