Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2011 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A. M. w przedmiocie niewykonania wyroku tegoż Sądu z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 1181/10, po czym postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r. odrzucił sporządzoną osobiście przez skarżącą od postanowienia z dnia 23 sierpnia 2011 r. skargę kasacyjną. Na mocy postanowienia z dnia 29 listopada 2011 r. przyznano skarżącej prawo pomocy obejmujące m.in. ustanowienie adwokata, wyznaczonego następnie przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie adw. R. J. W dniu 18 stycznia 2012 r. WSA w Rzeszowie odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zaś w dniu następnym została złożona w siedzibie Sądu przez pełnomocnika skarżącej (oznaczona datą 11 stycznia 2012 r.) opinia o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia zażalenia od postanowienia z dnia 17 listopada 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W opinii tej zawarty został także wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tego tytułu wraz z oświadczeniem, że nie zostało ono uiszczone w całości ani w części.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, w postępowaniu zażaleniowym jest to kwota 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. d powołanego rozporządzenia).
Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się ze sprawą i sporządzeniem w/w opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną w/w kwotę 120 zł., podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 27,60 zł.
Pełnomocnik skarżącej nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie, a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków.
Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.