Uzasadnienie
Wyrokiem z 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 746/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) oddalił skargę M. J. i J. J. W dniu 15 stycznia 2015 r. skarżąca M. J. zadzwoniła do WSA Wydziału Informacji Sądowej żądając sprostowania nazwiska z "J." na "J.". Podniosła, że w uzasadnieniu ww. wyroku kilkakrotnie występuje błędnie wpisane nazwisko skarżących. Na tę okoliczność została sporządzona notatka służbowa z 15 stycznia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia.
Podkreślenia wymaga, że sprostowanie orzeczenia może nastąpić zarówno z urzędu, jak i na żądanie strony. Świadczy o tym chociażby art. 159 P.p.s.a., który stanowi, że: "wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia", oraz art. 194 § 1 pkt 5 P.p.s.a. przewidujący prawo wniesienia zażalenia także na postanowienie o odmowie sprostowania orzeczenia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Jan Paweł Tarno, 2011, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa, (wydanie V), ISBN: 978-83-7620-986-9).
Nie ulega wątpliwości, że na skutek błędu pisarskiego w uzasadnieniu ww. wyroku mylnie podano nazwiska skarżących "J.", zamiast prawidłowego nazwiska "J.". Mając powyższe na uwadze dokonano sprostowania na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a.