Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 7 sierpnia 2013 r. do tut. Sądu wpłynęła wspólna skarga B. J. i M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. Powyższym postanowieniem stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] o podjęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy.
W piśmie z dnia 19 grudnia 2013 r. skarżący zawarli oświadczenie o cofnięciu skargi wyjaśniając, że 22 października 2013 r. Rada Miasta [...] podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...], która została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Uchwała reguluje kwestie z zakresu zagospodarowania przestrzennego, które stały się faktyczną przyczyną skargi. Dlatego w ich ocenie istota sprawy przestała istnieć, a rozpoznanie skargi stało się zbędne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz.270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa" skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Analiza akt sprawy, w tym skarżonego postanowienia, prowadzi do wniosku, że w sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zawarte w art. 156 § 1 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) wady powodujące nieważność postanowienia nie występują. Brak jest także wiadomości, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. To zaś powoduje związanie Sądu cofnięciem skargi i koniecznością umorzenia postępowania stosownie do art. 161 §1 pkt 1) Ppsa.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.