Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011r., sygn. akt: II SA/Rz 77/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznania wniosku J.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd wziął pod uwagę treść złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF oraz dodatkowych oświadczeń skarżącego złożonych na wezwanie Sądu. Ustalono, że skarżący posiada stały dochód, choć nie jest on wysoki. U podstaw odmowy przyznania prawa pomocy legł fakt, że mimo wezwania Sądu skarżący nie wykazał swojej złej lub trudnej sytuacji majątkowej, a dołączone do akt oświadczenia i dowody nie wykazały rzeczywistej sytuacji majątkowej rodziny. To doprowadziło do konkluzji, że utrzymanie się z kwoty, jak oświadczył skarżący: 1. 360, 73 zł miesięcznie, nie pozwoliłby skarżącemu na pokrycie stwierdzonych przez Sąd wydatków (m.in. rat zobowiązania kredytowego kredytu w wysokości 78. 000, 00 zł), co oznacza, że nie wykazał on wszystkich źródeł dochodu rodziny.
Tym samym jest w stanie pokryć wydatki związane z postępowaniem sądowym, ponieważ nie ujawnił swojej sytuacji majątkowej. Jest zdolny na poczynienie oszczędności, co wyłącza możliwość przyznania prawa pomocy od państwa. Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 10 maja 2011r., sygn. akt: I Oz 318/11 oddalił zażalenie skarżącego na przedmiotowe orzeczenie.
Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J.S. w przedmiotowej sprawie, następnie postanowieniem z dnia 5 października 2011r. odrzucił skargę kasacyjną na powyższe postanowienie, a postanowieniem z dnia 25 listopada 2011r. odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu na powyższe postanowienie z dnia 7 grudnia 2011r. (data wpływu do Sądu), skarżący zawarł ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od opłat sądowych w całości i od zażaleń w całości. Z uwagi na fakt, że zakres wnioskowanego prawa pomocy pokrywa się z zakresem prawa pomocy, będącego już przedmiotem orzekania Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2011r., wniosek ten potraktowany został jako wniosek o zmianę tegoż postanowienia. Pismem z dnia 30 grudnia 2011r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku przez wykazanie okoliczności uzasadniających zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy.
W nadesłanym w wyniku powyższego wezwania Sądu formularzu PPF skarżący sprecyzował, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oraz zawarł informacje, które zawarte były w poprzednio złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy i które były już przedmiotem oceny Sądu w kontekście rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek skarżącego, który został złożony na urzędowym formularzu PPF, a odnoszący się do wcześniej analizowanych przez Sąd okoliczności, w kontekście spełnienia przez niego ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy, potraktowany został jako wniosek o zmianę wcześniej zapadłego i prawomocnego na obecnym etapie postępowania postanowienia z dnia 7 kwietnia 2011r., w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy.
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Z treści tego przepisu wynika więc, że ustawodawca daje sądowi możliwość zmiany wydanego przez siebie orzeczenia, które nie kończy postępowania w sprawie, uzależnia to jednak od zmiany okoliczności faktycznych, stanowiących podstawę jego wydania.
Zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a. prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W niniejszej sprawie mamy bez wątpienia do czynienia z postanowieniem niekończącym postępowania, jednakże brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana stanu faktycznego, w którym zostało ono wydane. Analiza zawartego w obecnie złożonym wniosku oświadczenia skarżącego o stanie rodzinnym, majątku i dochodach pozwala stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, jakoby stan ten uległ zmianie. Wypełniając wniosek o przyznanie prawa pomocy ograniczył się jedynie do wykazania dochodów, które wykazał już wcześniej stwierdzeń i podania takich informacji o swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej, których udzielił uprzednio, a które były już przedmiotem oceny Sądu. Na marginesie wskazali należy, iż skarżący był świadomy, że informacje te były niewystarczające do pozytywnego załatwienia jego wniosku, ponieważ wynikało to z uzasadnienia postanowienia z dnia 7 kwietnia 2011r. Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że nadal pozostają aktualne przesłanki, które legły u podstaw odmowy przyznania prawa pomocy. Argumenty te zostały zawarte w powołanym wyżej postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2011r.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 1 i 2 oraz art. 165 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.