Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2015 r. II SA/Rz 770/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną J.S. z powodu niedopełnienia obowiązku określonego w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"). Orzeczenie powyższe doręczono skarżącemu w dniu 10 lutego 2015 r.
Z zachowaniem ustawowego terminu J.S. wniósł sporządzoną osobiście "skargę – odwołanie – wniosek" kwestionującą opisane wyżej postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przysługuje stronie zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 Ppsa prawo wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pomimo zatem, że skarżący swoje pismo nadane za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 13 lutego 2015 r. zatytułował jako "skarga – odwołanie – wniosek", Sąd przyjął, że jego wolą było wniesienie środka zaskarżenia od postanowienia Sądu z dnia 6 lutego 2015 r. i uznał, że pismo to stanowi zażalenie od ww. postanowienia.
Niemniej stosownie do treści art. 194 § 4 Ppsa, zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego jeżeli nie pochodzi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 Ppsa. Sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez osobę nieuprawnioną stanowi nieusuwalny, niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 i art. 194 § 3 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, brak formalny uniemożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu. Skarżącemu doręczono prawidłowe pouczenie w tej kwestii, która zawarte było w pkt 5 pisma z dnia 9 lutego 2015 r. II SA/Rz 770/14.
Z podanych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.