Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. S. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] o odmowie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...], gmina [...], zmiany granicy działki nr 907 z działką nr 915.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. Nadto do pisma, w niniejszym wypadku skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, który to wymóg formalny wynika z art. 47 § 1 P.p.s.a.
Z uwagi na braki fiskalne i formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 czerwca 2015 r. Sąd wezwał S. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz do nadesłania 2 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu i odebrane przez niego osobiście w dniu 30 czerwca 2014 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a.
W zakreślonym terminie, w dniu 7 lipca 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) skarżący złożył pismo, w którym oświadczył, że wycofuje skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci odpisów skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
S. K., mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego ani nie nadesłał żądanych odpisów skargi.
Jednakże podkreślenia wymaga, że w dniu 7 lipca 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym złożono oświadczenie o wycofaniu skargi na decyzję WINGiK.
Ustosunkowując się do powyższego wniosku stwierdzić należy, że zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zauważyć należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. post. NSA z 10.06.1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ.
w OSP 1990, nr 4, poz. 207). Cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych /por. B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 375, post. NSA z 3.01.2008r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX 335007/.
W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Do takich braków należy zaliczyć brak wpisu sądowego oraz brak żądanych odpisów skargi. Wobec powyższego skarga w niniejszej sprawie podlegać musi odrzuceniu, niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie.
W tej sytuacji Sąd, mając na względzie powyższe rozważania, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.