Uzasadnienie
Decyzją z dnia 6 kwietnia 2022 r. nr SKO.415/348/2021, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.
Następnie Skarżąca wystosowała do Kolegium pismo, z którego treści nie wynikało, czy stanowi on wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, czy też skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wobec powyższego SKO wezwało Skarżącą do wskazania czy pismo to należy potraktować jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy czy też stanowi ono skargę na ww. decyzję. Odpowiedzi należało udzielić w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem uznania, że stanowi ono skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
E. P., w dniu 3 czerwca 2022 r. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie pismo, z którego treści nie wynikało jednoznacznie, czy pismo z 17 maja 2022 r. należy potraktować jako skargę.
W dniu 30 czerwca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo E. P. (dalej: skarżąca) z dnia 17 maja 2022 r. zatytułowane skarga.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wyjaśniło, że z pisma Skarżącej nie sposób było zinterpretować jej zamiar, wobec powyższego skierowano do niej wezwanie o sprecyzowanie pisma. Jednak Skarżąca w dalszym ciągu w sposób mało czytelny określiła czy jest to wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy czy skarga do WSA. Wobec powyższego Kolegium postanowiło przekazać sprawę do tut. Sądu.
W związku z przekazaniem ww. pisma do Sądu oraz dostrzeżeniem braków formalnych i fiskalnych skargi, zarządzeniem z dnia 1 lipca 2022 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi oraz wezwaniem z dnia 1 lipca 2022 r. wezwano Skarżącą do podpisania skargi, oznaczenia organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, podania numeru PESEL oraz do nadesłania 17 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwania, E. P. wystosowała do tut. Sądu pismo, w którym wyjaśniła, że od zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 1130/21 nie składała pism do żadnego sądu. Odnosząc się do swojego pisma z dnia 17 maja 2022 r. wyjaśniła, że w odmownym piśmie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie wskazano, że może się odwołać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w terminie jednego miesiąca, jednak nie skorzystała z tej możliwości. Skarżąca wskazała, że zdaje sobie sprawę, że złożenie skargi do Sądu wiąże się z dużymi kosztami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy mogącej być przedmiotem postępowania. Takie postępowanie może być bezprzedmiotowe z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, a także z powodu braku podstawy prawnej do wydania orzeczenia. W takiej sytuacji drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków zamyka, a jednocześnie kończy bieg postępowania w danej instancji, umorzenie postępowania. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia III SA/Wr 435/21).
W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie przyjęło, że wniesione przez E. P. pismo z dnia 17 maja 2022 r. stanowi skargę na decyzję z dnia 6 kwietnia 2022 r. nr SKO.415/348/2021, co spowodowało przesłanie pisma do tut. Sądu. Powyższe doprowadziło do wszczęcia postępowania przed Sądem i zarejestrowanie złożonego pisma jako skargi. Jednakże w świetle pisma Skarżącej z dnia 8 lipca 2022 r. (data wpływu do tut. Sądu – 11 lipca 2022 r.) nie można uznać, że złożone przez nią pismo z dnia 17 maja 2022 r. stanowi skargę, gdyż Skarżąca w piśmie z dnia 8 lipca 2022 r. wyraźnie wskazała, że nie skorzystała z możliwości zaskarżenia decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ponieważ zdaje sobie sprawę, że złożenie skargi do sądu wiąże się z dużymi kosztami.
Wobec powyższych okoliczności, Sąd uznał, że pismo z dnia 17 maja 2022 r. nie jest skargą skierowaną do tut. Sądu. Zatem w niniejszej sprawie należało przyjąć, że wystąpiło zdarzenie uniemożliwiające dalsze prowadzenie postępowania sądowego.
W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.