Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 806/08 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie odmówił skarżącym R. N., H. N. i W. N. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Odpis ww. postanowienia wraz z pismem z dnia 24 lutego 2009 r., w którym zawarte zostało pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony wnioskodawcom (w tym m. in. R. N.) w dniu 2 marca 2009 r.
W dniu 14 kwietnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) R. N. złożyła sprzeciw na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Natomiast stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższego wynika, iż procesową konsekwencją złożenia środka zaskarżenia, jakim jest sprzeciw, po terminie jest konieczność jego odrzucenia.
Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż sprzeciw R. N. podlega odrzuceniu.
Jak wcześniej wykazano odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 lutego 2009 r. doręczony został R. N. w dniu 2 marca 2009 r. Termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał w dniu 9 marca 2009 r. Tymczasem sprzeciw nadany został w urzędzie pocztowym w dniu 14 kwietnia 2009 r., a więc już po ustawowym siedmiodniowym terminie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.