Uzasadnienie
Uzasadnienie
Skarżący R. N., H. N. oraz W. N. zwrócili się do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie – dalej WSA w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od koszów sądowych w całości.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 806/08 referendarz sądowy odmówił zwolnienia skarżących od kosztów sądowych.
W związku z tym skarżący zostali wezwana do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 100 złotych należnego od wniesionej przez nich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2008 r., nr [...].
W dniu 14 kwietnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) R. N. złożyła sprzeciw na postanowienie referendarze sądowego.
Postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 806/08 WSA w Rzeszowie odrzucił w.w sprzeciw z uwagi na wniesienie tego środka zaskarżenia po terminie.
Skarżący R. N., H. N. oraz W. N. zostali ponownie wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 100 złotych od skargi.
Powyższe wezwania wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi zostały doręczone H. N., a także R. N. jako stronie skarżącej oraz jako pełnomocnikowi
W. N. - w dniu 13 lipca 2009 r. (dowód – zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenia odbioru wezwań). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazana czynność nie została wykonana.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skoro skarżący nie zastosowali się do doręczonego im wezwania, wniesiona skarga nie może być rozpoznawana i podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.