Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego J. W. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata w osobie M. G. Podniosła, że żyje w ubóstwie. Podtrzymując następnie powyższe żądania na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) wskazała, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie mogąc liczyć na pomoc innych osób. Utrzymuje się ze środków pomocy społecznej, pobierając obecnie zasiłek okresowy w wysokości 275 zł netto. Korzysta także z posiłków w "Kuchni dla ubogich".
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, że żądanie J. W. podlega rozpoznaniu jedynie w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika – adwokata. Związane jest to z brzmieniem art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przepis ten przewiduje, że strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Ze względu na to, że przedmiotem skargi J. W. jest decyzja organu mieszcząca się w zakresie przedmiotowym powyższej regulacji, wyżej wymieniona zwolniona jest od konieczności ponoszenia kosztów sądowych w sprawie zainicjowanej tą skargą.
Ocena zasadności wniosku strony w pozostałej części tzn. tej dotyczącej ustanowienia adwokata musi być dokonywana w aspekcie przesłanek przyznania częściowego prawa pomocy. Z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy w takich granicach może zostać udzielone w sytuacji, gdy strona nie jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dane niniejszego wniosku nie pozostawiają wątpliwości co do konieczności jego uwzględnienia. Wynika z nich bowiem, że skarżąca to osoba bezrobotna, nie mająca prawa do zasiłku. Utrzymuje się ona wyłącznie ze świadczeń pomocy społecznej – obecnie jest to kwota 275 zł z tytułu zasiłku stałego. Ponadto korzysta także z darmowych posiłków. W takiej sytuacji wnioskodawczyni nie jest w stanie wygospodarować najmniejszej choćby kwoty na pokrycie wydatku w postaci wynagrodzenia profesjonalnego zastępcy prawnego.
Z tych względów przyznano J. W. prawo pomocy przez ustanowienie na jej rzecz adwokata. Odnosząc się natomiast do żądania wyznaczenia w tym charakterze konkretnej osoby należy zwrócić uwagę, że pozostaje to w ramach kompetencji właściwej rady adwokackiej (tj. Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]).
Rozstrzygnięcie niniejsze opiera się o art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.