Uzasadnienie
Opisaną w sentencji decyzją, Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] znak [...] zezwalającą Wójtowi Gminy [...] na realizację inwestycji drogowej, w części dotyczącej pkt 4 i zapisu na stronie 10, orzekając jednocześnie w tym zakresie co do istoty sprawy, oraz utrzymał w mocy decyzję w pozostałej części.
W skardze na powyższą decyzję Wojewody, W. Z. (w dalszej części: "skarżący") zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Twierdzenia strony skarżącej o zaistnieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji muszą być poparte dodatkowymi informacjami mogącymi je uprawdopodobnić (tak m. in. NSA w postanowieniach z dnia 09.02.2016 r. sygn. akt I OZ 83/16, z dnia 03.02.2016 r. sygn. akt II GSK 1801/15, z dnia 27.01.2016 r. sygn. akt II FSK 3401/15). W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku, ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to nie obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (tak NSA m. in. w postanowieniach z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt I FZ 419/16, z dnia 15 grudnia 2016 r. sygn. akt II FZ 895/16, z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09). Rzeczą sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Natomiast brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (tak NSA m. in. w postanowieniach z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1075/11, z dnia 4 marca 2008 r. sygn. akt II OZ 173/08).
Odnosząc powyższe rozważania na stan niniejszej sprawy należy podkreślić, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie jego wykonalności. Wniosek skarżącego o ochronę tymczasową nie podlega uwzględnieniu, gdyż ograniczył się on jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, natomiast nie przedstawiono żadnych argumentów celem uprawdopodobnienia, dlaczego wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby doprowadzić do wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków W ocenie sądu w sprawie nie występuje żadna szczególna sytuacja umożliwiająca uwzględnienie wniosku o ochronę tymczasową niezawierającego żadnej argumentacji na jego poparcie. Sąd działając z urzędu nie dostrzegł także żadnych okoliczności uprawdopodabniających wystąpienie ustawowych przesłanek przewidzianych w w/w przepisie.
Dlatego też na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.