Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [.] lipca 2014 r. Wójt Gminy [.] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia J. i H. S.. wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W dniu 25 września 2014 r. Wójt wezwał strony do złożenia deklaracji w sprawie wysokości tej opłaty, a decyzją z dnia [.] października 2014 r. określił jej wysokość na kwotę 114 zł za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2014 r.
Organ I instancji ustalił, że J. i H. S. są współwłaścicielami nieruchomości położonej w [.] przy ul. [.] oznaczonej nr ewid. 988 zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. W przepisanym terminie nie złożyli jednak deklaracji w sprawie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wobec tego zaszła konieczność jej określenia w formie decyzji, przy uwzględnieniu postanowień uchwały nr [.] /13 Rady Gminy [.] z dnia [.] kwietnia 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalanie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wysokości stawki opłaty oraz stawki za pojemnik (Dz. Urz. Woj. [...] z 2013 r. poz. [.]) i uchwały nr [.] /13 w sprawie określenia terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dz. Urz. Woj. [...] z 2013 r. poz. [.]) oraz faktu, że strony prowadzą segregację odpadów.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. i H. S. nie zgodzili się z nałożeniem na nich obowiązku uiszczenia opłaty, jako że zobowiązali się do oddawania śmieci 2 razy do roku w okresach co 6 miesięcy. Jeżeli natomiast mają oddawać śmieci co miesiąc to są gotowi oddać kosz o pojemności 120 l i zakupić własny większy pojemnik.
Po rozpatrzeniu ww. odwołania decyzją z dnia [.] listopada 2014 r. nr [.], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [.] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając w całości ustalenia organu pierwszej instancji. Podstawa prawna wydania decyzji wynikała bowiem z art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymywaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1399) dalej zwanej: "Uucpg". Z uwagi na bezwzględnie obowiązujący charakter powołanej ustawy strony nie mogą uwolnić się od wynikającego z niej obowiązku uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się JS wnosząc do
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę, w której kwestionuje fakt zobowiązania go do uiszczania comiesięcznie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi skoro zadeklarował, że będzie oddawał śmieci tylko dwa razu do roku, ponieważ nie jest producentem odpadów, a ponadto może je sam zagospodarować. Działanie organów uznaje za nielegalne.
W odpowiedzi na skargę SKO w [.] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej wynika z treści art. 134 § 1 Ppsa, zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W myśl art. 145 Ppsa, sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Tak przeprowadzona kontrola zaskarżonych decyzji w sprawie określenia opłaty za gospodarowanie przez Gminę [.] odpadami komunalnymi nie wykazała, aby wydano je z naruszeniem prawa w rozumieniu przepisów art. 145 Ppsa obligującym Sąd do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.
Prawidłowo poczynione przez organy ustalenia faktyczne sprawy nie są w istocie sporne i mogą stanowić podstawę wyrokowania. Wynika z nich, że J. i H.S, zamieszkując nieruchomość oznaczoną adresem ul. [.] w miejscowości [.] zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym (działka nr ewid. 988), nie złożyli - pomimo otrzymania wezwania, deklaracji w sprawie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wobec tego organ gminy wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości tej opłaty, po czym w dniu [.] października 2014 r. wydał decyzję określającą ją w wysokości 114 zł za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2014 r., tj. za okres objęty postępowaniem, przy zastosowaniu stawek uwzględniających fakt segregowania przez zobowiązanych odpadów. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy przez SKO w [.] decyzją z dnia [.] listopada 2014 r. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skarżący, który kwestionuje fakt zobowiązania go do comiesięcznego uiszczania opłat skoro zadeklarował, że będzie oddawał śmieci tylko dwa razu do roku, ponieważ nie jest producentem odpadów, a ponadto może je sam zagospodarować.
Nie ulega wątpliwości, że J. i H.S. zamieszkują nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym i w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 Uupcg są jej właścicielami, a w przepisanym terminie nie złożyli Wójtowi deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak też opłaty takiej nie uiszczali w przepisanej wysokości. Z art. 6c ust. 1 Uucpg wynika dla Gmin obowiązek zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli każdej zamieszkanej nieruchomości. Za świadczenie takiej usługi właściciele nieruchomości są obowiązani ponosić na rzecz Gminy opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6h Uupcg). W art. 6i ust. 1 pkt 1 Uupcg ustawodawca postanowił, że obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku zamieszkiwanej nieruchomości powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec, a zatem Gmina nie może modyfikować tego terminu ani poprzez jego skrócenie ani wydłużenie, czego domaga się skarżący.
Z mocy samego prawa właściciel nieruchomości obowiązany jest złożyć Wójtowi - według ustalonego przez radę gminy wzoru, deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych (art. 6m ust.
1) oraz uiszczać należne opłaty bez wezwania za każdy miesiąc w terminach określonych przez radę gminy. Tak więc wobec niezłożenia deklaracji Wójt obowiązany był określić w drodze decyzji wysokość opłaty, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez Radę Gminy metody, stosownie do dyspozycji art. 6o ust. 1 Uupcg.
Wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawek opłat, jak również termin, częstotliwość i tryb jej uiszczania określa rada gminy w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego (art. 6k i 6l). Akty takie zostały podjęte przez Radę Gminy [.] w dniu [...] kwietnia 2013 r. o nr [.] /13 (Dz. Urz. Woj. [...] z 2013 r. poz. [.]) i nr [.] /13 (Dz. Urz. Woj. [...] z 2013 r. poz. [.]). W § 1 ust. 1 i § 2 ust. 1 uchwały nr [.] /13 postanowiono, że pobierana będzie przez Gminę jedna opłata od gospodarstwa domowego (na co zezwala art. 6j ust. 2 Uupcg) w wysokości 19 zł w przypadku selektywnego zbierania odpadów.
Natomiast w uchwale nr [.] /13 postanowiono, że należną opłatę uiszcza się kwartalnie. Na podstawie tych przepisów prawa miejscowego, przy uwzględnieniu regulacji ustawy, określono skarżącemu i jego żonie w drodze decyzji wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Kontrolowane decyzje ocenić należało jako zgodne z prawem. W sprawie dokonano prawidłowych ustaleń faktycznych, rozstrzygnięcie oparto na powszechnie i bezwzględnie obowiązujących przepisach prawa, w toku postępowania stronom zapewniono prawo do czynnego udziału w nim. Bez znaczenia dla wyniku sprawy było składane w toku postępowania administracyjnego oświadczenie o zobowiązaniu się stron do oddawania odpadów tylko dwa razy do roku, skoro przepisy ustawy wprost określają, że opłaty takie ponosi się za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec (art. 6i ust. 1 pkt 1). Podkreślić przy tym należy, że ustawa o utrzymywaniu czystości i porządku w gminach nie wiąże obowiązku uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi z faktem wytwarzania lub powstawania odpadów komunalnych na danej nieruchomości oraz ich ilością, lecz jedynie faktem zamieszkiwania na danej nieruchomości.
To ustawodawca zdecydował więc, że sam fakt zamieszkiwania na danej nieruchomości potencjalnie wiąże się z powstawaniem odpadów w gospodarstwach domowych, a gminy mają obowiązek zapewnienia ich odbierania od mieszkańców, za co na ich rzecz należy uiszczać opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, chociażby faktycznie nie były nawet wytwarzane na danej zamieszkiwanej nieruchomości, albo ich ilość była nieznaczna. Obowiązek ponoszenia opłaty ciąży na właścicielu zamieszkałej nieruchomości, a sam sposób zbierania odpadów, czy też liczba mieszkańców danej nieruchomości, mają jedynie wpływ na wysokość należnej opłaty. W rozpoznawanej sprawie skarżący deklaruje selektywną zbiórkę, na co zresztą przedstawił odpowiednie dowody sprzedaży, i okoliczność tę uwzględniono przy określaniu opłaty.
Z podanych względów skargę jako bezzasadną oddalono, stosownie do art. 151 Ppsa.