Uzasadnienie
J. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], która utrzymywała w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] o odmowie umorzenia wymienionemu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w wysokości 5 693,25 zł.
W dniu 17 sierpnia 2017 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo sporządzone przez reprezentującą skarżącego pełnomocnik, informujące o śmierci jej mocodawcy. Do pisma tego dołączona została kserokopia odpisu skróconego aktu zgonu wymienionego, z której wynika, że zgon ten nastąpił w dniu 25 lipca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania sądowego określona w art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi mianowicie, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci skarżącego, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
J. S. ubiegał się w sprawie o umorzenie należności, które powstały tytułem wypłaconych jego synowi jako wierzycielowi świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Nie może budzić wątpliwości, że obowiązek alimentacyjny jest ściśle związany z konkretnym podmiotem, na którym spoczywa. Dlatego też umorzenie należności stanowiących wypłacone dziecku dłużnika świadczenia alimentacyjne odnosi się wyłącznie do obowiązków osobistych tego ostatniego podmiotu.
Skoro więc kwestia będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie dotyczyła wyłącznie interesu prawnego skarżącego, a osoba ta zmarła, to należało orzec o umorzeniu postępowania zainicjowanego jej skargą jako bezprzedmiotowego.
Podstawę orzeczenia stanowi art. 161 § 1 pkt 2, § 2 P.p.s.a.