Uzasadnienie
J. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w wysokości 5 693,25 zł.
W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 17 sierpnia 2017 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo sporządzone przez reprezentującą skarżącego pełnomocnik, informujące o śmierci jej mocodawcy. Do pisma tego dołączona została kserokopia odpisu skróconego aktu zgonu wymienionego, z której wynika, że zgon ten nastąpił w dniu 25 lipca 2017 r.
Wobec powyższej okoliczności, postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy należało umorzyć na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.). Przepis ten stanowi, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się, jeżeli strona cofnie wniosek lub też rozpoznanie tego wniosku stało się zbędne.
W związku z tym, że prawo pomocy związane jest ściśle z osobą, która o jego przyznanie się ubiega - wobec badania przy rozstrzyganiu w jego przedmiocie sytuacji materialnej tej właśnie osoby - to należało uznać, że postępowanie z wniosku J. S. o przyznanie takiej pomocy podlega umorzeniu wobec jego śmierci.
Podstawę orzeczenia stanowił art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a.