Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 9/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A.Ł. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej – K.Ł. w dniu 11 stycznia 2016 r. W dniu 8 lutego 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga kasacyjna od tego wyroku sporządzona przez pełnomocnika skarżącej – K.Ł., nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 6 lutego 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty objęte tą regulacją, a mianowicie: adwokaci lub radcowie prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz związanej z nimi egzekucji również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby legitymujące się wymaganymi tym przepisem kwalifikacjami przesądza o jej dopuszczalności. Wymóg ten, zwany "przymusem adwokackim", ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego.
Od zasady, że skargę kasacyjną mogą sporządzić jedynie podmioty wymienione powyżej istnieją wyjątki, określone w art. 175 § 2 P.p.s.a., które dotyczą sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, jeżeli osoby te są stronami postępowania albo ich przedstawicielami lub pełnomocnikami albo odnoszą się do sytuacji, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Skoro zatem skarżący nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 P.p.s.a., a sporządzona przez niego skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i czyni ją niedopuszczalną, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia w oparciu o art. 178 P.p.s.a.