Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. II SA/Rz 941/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wydanego na podstawie art. 57 ust. 7 i 59 f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm./ nakładającego na skarżącego karę w wysokości 75 tys. złotych /siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych/.
Na rozprawie w dniu 6 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o uchylenie w/w postanowienia powołując się na przepis art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. We wniosku tym powtórzył argumentację zawartą w pierwotnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Podał że uiszczenie kary pieniężnej w wys. 75 tys. zł zachwieje płynność finansową spółki oraz uniemożliwi wykonania w terminie istniejących jej zobowiązań, a tym samym spowoduje niepowetowaną stratę w majątku Spółki. Dodatkowo powołał się na pytanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2007 r. o sygn. II OSK 568/06 skierowane do Trybunału Konstytucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje
Przedstawione na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej Spółki okoliczności zdaniem Sądu dają podstawę do uwzględnienia w/w wniosków. Za uchyleniem postanowienia oddalającego wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji przemawia fakt, iż wykonanie kary faktycznie wiązałoby się dużym uszczerbkiem dla Spółki skarżącej, zważywszy że zaistniała wątpliwość co do zgodności regulacji prawnej przepisu artykułu 59f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ustalające podstawę zaliczenia wymiaru kary oraz art. 57 ust. 7 w/w ustawy w zakresie w jakim on przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, o którym mowa w art. 59 f tej ustawy. Jako dowód w sprawie Sąd dopuścił dowód z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego II OSK 568/06 z dnia 18 września 2007 r., z którego to wynika że Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego "czy art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ustalające podstawę naliczenia wymiaru kary, o którym mowa w tym przepisie jest zgodna z art. 2 w zakresie w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 2 Konstytucji R.P. oraz czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary o której mowa w art. 59 f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji R.P.".
Przedstawione powyżej pytanie prawne jest obecnie przedmiotem rozpoznania przez TK w sprawie o sygn. akt P 64/07. Nadto podkreślenia wymaga wskazanie, że pod sygn. akt SK 3/08 została zarejestrowana skarga konstytucyjna o zbadanie zgodności art. 57 ust. 7 Prawo budowlane z art. 31 ust. 3 i art. 42 ust. 1 – 3 oraz art.45 ust. 1 Konstytucji R.P. Zarządzeniem V-ce Prezesa TK z dnia 17 stycznia 2008 r. skardze został nadany bieg celem jej merytorycznego rozpoznania.
W niniejszej sprawie podstawą materialną zaskarżonego postanowienia Inspektora Nadzoru Budowlanego stanowiły przepisy art. 59 ust. 1 w zw. z art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane zatem stwierdzić należy, że uchylenie postanowienia WSA z dnia 7 lutego 2008 r. i wstrzymanie w całości wykonanie zaskarżonego postanowienia WINB z dnia [...] września 2007 r. i poprzedzającego postanowienia PINB z dnia [...] lipca 2007 r. znajduje uzasadnienie jak również zawieszenie postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia stosownie do art. 61 § 3 i 4 oraz 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.