Uzasadnienie
S. C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. znak: [...], która zezwalała wyżej wymienionemu w punkcie 1 na usunięcie 15 sztuk drzew gatunku dąb oraz sosna znajdujących się na jego nieruchomości, wskazując w punkcie 2, iż za usunięcie tych drzew nie pobiera się opłat, natomiast w punkcie 3 odmawiała wydania zezwolenia na usunięcie drzew rosnących w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr [...] A. – D. w miejscowości A. W dniu 9 kwietnia 2010r. wpłynęła do tut. Sądu przesłana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja tego organu z dnia [...] marca 2010r. znak: [...] wydana w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. Rozstrzygnięcie to miało następującą treść: - w pkt. 1 uwzględnić w całości skargę S. C. i uchylić własną decyzję z dnia [...] września 2009r.,
- - natomiast w pkt. 2 uchylić wymienioną wyżej decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Decyzja Kolegium z dnia [...] marca 2010r. została doręczona adresatowi w dniu 2 kwietnia 2010r. i nie została zaskarżona, co wynika z informacji uzyskanej od organu oraz z braku reakcji skarżącego na wezwanie pismem z dnia 25.08.2010 r. ze stosownym rygorem /wobec niestwierdzenia, że skarga została przekazana do tut. Sądu/.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009r. W toku postępowania sądowego rozstrzygnięcie to zostało wyeliminowane z obrotu prawnego wraz z poprzedzającą je decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...] sierpnia 2009r. – na mocy decyzji Kolegium z dnia [...] marca 2010r. Ten ostatni akt podjęty został przez organ – jak wskazano w jego podstawach – w oparciu o art. 54 § 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Konsekwencją skorzystania przez organ z przewidzianej w powołanym artykule możliwości wydania tzw. autokontrolnej decyzji jest konieczność umorzenia postępowania. Wyeliminowanie bowiem z obrotu prawnego objętej skargą pierwotnej decyzji organu powoduje, iż brak jest przedmiotu postępowania, a zatem nie może się ono wówczas dalej toczyć. Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż decyzja SKO z dnia [...] marca 2010r. nie została zaskarżona, co oznacza prawomocne pozbawienie bytu prawnego decyzji tego organu z dnia [...] września 2009r.
Pomimo wątpliwości co do prawidłowości autokontrolnej decyzji – czy rzeczywiście uwzględniała ona skargę w całości – stwierdzić należy, iż wobec uchylenia zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji – decyzja, która miała być przedmiotem tego postępowania sądowoadministracyjnego, została de facto wyeliminowana z obrotu prawnego. Nie ma więc w tym obrocie decyzji, której zgodność z prawem miał oceniać Sąd /analogicznie NSA w postanowieniu z dnia 6.09.2006 r., sygn. I OSK 1168/05 – LEX 321161/.
Za przyjęciem takiej koncepcji przemawiają także zasady dyspozycyjności i skargowości. Strona nie zostaje pozbawiona możliwości oceny swoich racji przez sąd. To "pozbawienie" nie jest definitywne, gdyż sąd może je ocenić w toku ewentualnego rozpatrywania skargi na rozstrzygnięcie wydane w ramach autokontroli /tak R. Mikosz "Skutki prawne uwzględnienia przez organ administracji publicznej skargi wniesionej do sądu administracyjnego", ZNSA 2007, nr 56, s. 7 i n./. Jeśli sąd administracyjny wzruszy wyrokiem decyzję wydaną w trybie autokontroli to organ odwoławczy zobowiązany jest wówczas przekazać skargę sądowi na poprzednio wydaną przez ten organ decyzję wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę /tak NSA w tezie 2 postanowienia z dnia 29.12.2004 r. sygn. OPP 98/04 – LEX nr 164159/.
Z podanych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a.