Uzasadnienie
W dniu 18 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga na opisaną w sentencji postanowienia decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Decyzją tą nakazano skarżącym rozbiórkę budynku gospodarczego o konstrukcji murowano – drewnianej zlokalizowanego na działce o nr 5931 w Z. We wniosku wskazali, że wykonanie decyzji spowoduje niepowetowaną szkodę nie rozwijając tego stwierdzenia. W uzasadnienie skargi podnieśli, że podłożem niniejszej sprawy jest daleko idący konflikt sąsiedzki i w interesie stron w nim uczestniczących jest, aby sporny budynek został rozebrany. Budynek, powstały w latach 70 i 80 tych XX wieku, przez ponad 30 lat nie stanowił zagrożenia dla otoczenia, także z uwagi na odległe sąsiedztwo z innymi budynkami, tym bardziej, że w najbliższym sąsiedztwie budynku gospodarczego znajdują się tylko zabudowania skarżących
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 2), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd (§ 3).
Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej winien zostać uwzględniony.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (por. orzeczenia NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, LEX nr 743922, z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 1047/09, LEX nr 587385 i z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt II OZ 897/05, niepubl.). Z przytoczonych względów przyjmuje się również, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie rozbiórki nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 21 lipca 2010 r. sygn. akt II OSK 515/10).
Tym samym należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zachodzą wskazane wyżej przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.