Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 listopada 2013r., sygn. akt II SA/Rz 994/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu tymczasowego. Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 grudnia 2011r.
Wnioskiem z dnia 22 stycznia 2013r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 6 marca 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zmienił pkt II postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 listopada 2011r. i ustanowił dla skarżącego adwokata Pismem z dnia 10 kwietnia 2013r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P. F. W dniu 10 maja 2013r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę kasacyjną od wspomnianego wyżej wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że wniosek ten został skutecznie złożony z uwagi na to, że o fakcie wyznaczenia go pełnomocnikiem w sprawie dowiedział się w dniu 11 kwietnia 2013r., tj. w dniu, kiedy "otrzymał zaskarżony wyrok wraz z pisemnym uzasadnieniem". Powołując się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego podał, że w przypadku uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej konieczne jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia z uwzględnieniem faktu, że przeszkoda w postaci braku profesjonalnego pełnomocnika ustała z dniem, w którym pełnomocnik został powiadomiony o ustanowieniu go w danej sprawie. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną wynosi 30 dni od dnia w którym pełnomocnik dowiedział się o swoim umocowaniu. Powyższe uzasadnia złożony wniosek o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a" strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Należy przez to rozumieć zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, podstawą przywrócenia terminu mogą być okoliczności o charakterze zewnętrznym i obiektywnym.
Art. 87 § 1 P.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek złożenia wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody, stanowiącej przyczynę uchybienia terminowi, a art. 87 § 4 P.p.s.a. obowiązek dokonania wraz z wnioskiem czynności, której terminowi uchybiono.
Zgodnie z art. 177 § 1 i 3 P.p.s.a. na wniesienie skargi kasacyjnej ustawodawca zakreślił trzydziestodniowy termin, a w art. 175 § 1 P.p.s.a. dla jej sporządzenia zastrzegł przymus adwokacko-radcowski.
Podnieść należy, że w przypadku, kiedy strona nie ustanowiła pełnomocnika z wyboru, ma prawo wystąpić do sądu o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu. Czynność ta nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosowanie wprost art. 87 § 4 P.p.s.a. oznaczałoby, że pełnomocnik z urzędu ustanowiony po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, miałby zaledwie 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz z samą skargą kasacyjną, co w praktyce podważałoby istotę prawa pomocy w tym zakresie. Stawiałoby to ponadto w uprzywilejowanej sytuacji pełnomocników ustanowionych w drodze wyboru, dla których termin do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni od dnia doręczenia wyroku z uzasadnieniem. W orzecznictwie ugruntowało się więc stanowisko, że w sytuacji ustanowienia pełnomocnika z urzędu termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną wynosi 30 dni od momentu, kiedy pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2010 r. sygn. akt II FZ 409/10 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2011r. sygn. akt IV SA/Wa 31/11 Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pismo Okręgowej Rady Adwokackiej informujące o ustanowieniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu datowane jest na dzień 10 kwietnia 2013r. Z rozdzielnika tego pisma wynika, że zostało skierowane zarówno do Sądu, jak i do pełnomocnika skarżącego. Domniemywać można zatem, że pismo to nadane zostało na adres pełnomocnika nie wcześniej niż w dniu jego sporządzenia tj. w dniu 10 kwietnia 2013r., doręczone zostać więc mogło najwcześniej w dniu następnym. Licząc 30 – dniowy terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nawet od daty 11 kwietnia 2013r., należałoby przyjąć, że termin ten upłynął w dniu 11 maja 2013r. Pełnomocnik skarżącego składając więc wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z skargą kasacyjną w dniu 10 maja 2013r. zachował wymogi wniosku o których mowa w art. 87 P.p.s.a.
Wymaga podkreślenia, że skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu z zachowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jako, że terminy rozpatrzenia wniosku i wyznaczenia pełnomocnika z urzędu były okolicznościami niezależnymi od skarżącego, należy uznać, że dochował on należytej staranności w prowadzeniu swojej sprawy, występując już z samym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Tym samym w oparciu o art. 86 § 1 P.p.s.a. należało przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej.