Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. znak [...] wydaną na podstawie art.66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. nr 207 z 2003r., poz.2016 ze zm.) oraz art. art.104 Kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał R. i Z. Ł., w terminie do dnia [...] r.: " usunąć nieprawidłowości związane z kominem obsługującym lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w [...], tj. doprowadzić komin do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, zgodnie z zaleceniami zawartymi w ekspertyzie technicznej, złożonej w Inspektoracie w dniu [...] r.
Roboty należy prowadzić zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. w zależności od przyjętego sposobu rozwiązania należy uzyskać pozwolenie na budowę lub dokonać zgłoszenia rozpoczęcia robot budowlanych (art.28 ust.1 prawa budowlanego)".
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w dniu [...] Zarząd Nieruchomości Miejskich Sp. z o.o. w [...] wystąpił do organu nadzoru budowlanego z prośbą o sprawdzenie, czy komin znajdujący się na posesji przy ul. [...] w [...], użytkowany jest zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podczas wizji lokalnej. przeprowadzonej w dniu [...] r. M. Ł. (sąsiad Państwa Ł.) oświadczył. że około roku [...] Państwo Ł. obniżyli komin o około [...] m. co spowodowało przedostawanie się dymu do jego mieszkania. Państwo Ł. natomiast oświadczyli, ze około roku [...] sami przedłużyli komin blaszaną rurą o około [...] m. a w [...] r. w związku ze skorodowaniem zdemontowali tę rurę łącznie z dwoma warstwami cegieł. Postanowieniem nr NB. [...] z dnia [...] r. na Państwa Ł. nałożono obowiązek wykonania ekspertyzy technicznej komina w celu zbadanie jego zgodności z obowiązującymi przepisami. W dniu [...] r. R. i Z. Ł. przedstawili ekspertyzę techniczną przedmiotowego komina, z której wynika, że w celu zapewnienia optymalnego przebiegu procesu spalania w kotle oraz do ochrony przed zawiewaniem i wspomaganiem ciągu kominowego należy zwiększyć wysokość komina z [...]m do [...]m.
Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], R. i Z. Ł. złożyli odwołanie. Podnieśli w nim, iż nie ma żadnego dowodu, że dym rzeczywiście przedostaje się do mieszkania p.Ł. z ich komina, a nie z kominów sąsiednich. Natomiast ekspertyzy techniczne stwierdzają prawidłowość wykonania ich komina. Ponadto podnieśli, iż ich budynek powstał w latach przedwojennych, a w latach 70-tych przebudowano budynek sąsiedni, w którym nadbudowano piętro, nie uwzględniając, że sąsiednie budynki są parterowe. Ponadto nikt nie sprawdził stanu okien i ich szczelności w mieszkaniu p. Ł. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. Znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków i określił ten termin do dnia [...] r., w pozostałej cześci decyzję utrzymano w mocy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, iż podczas przeprowadzonej przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...], w dniu [...] r. wizji lokalnej w budynku przy ul. [...] w [...], stwierdzono, iż w mieszkaniu nr [...] w roku [...] wykonano wewnętrzną instalację gazową na podstawie pozwolenia i podłączono do istniejącego wówczas komina. Wylot komina znajduje się w odległości [...] m od budynku przy ul. [...] i jest poniżej okien 2 kondygnacji sąsiedniego budynku. Skarżący oświadczyli, iż w roku [...] przedłużali komin blaszaną rurą, którą zdemontowali w [...] r. wraz z dwoma warstwami cegieł. Piec na węgiel nie jest użytkowany i jest odłączony od komina. W trakcie wizji p. Ł., mieszkający w budynku sąsiednim, oświadczył, iż przedmiotowy komin od roku [...] miał łączną wysokość ok. [...] m, a w roku [...] został przez p. Ł. skrócony o rurę blaszaną i kilka warstw cegieł i obecnie ma wysokość [...] m. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] r. nakazał R. i Z. Ł. przedstawienie ekspertyzy technicznej komina, w celu stwierdzenia, czy obniżenie wysokości komina ma wpływ na jego funkcjonowanie.
W dniu [...] r. p. Ł. przedłożyli ekspertyzę techniczną komina, wykonaną przez p. A. K., z której wynika, że "w celu zapewnienia optymalnego przebiegu procesu spalania w kotle oraz do ochrony przed zawiewaniem i wspomaganiem ciągu kominowego, należy odpowiednio dostosować tylko wysokość komina, gdyż przekroje przewodów mają właściwe wymiary /.../. Powiększenie wysokości komina z [...] m do [...]m ułatwi wylot spalin (zgodnie z normą [...]).
Zdaniem organu II instancji powyższy materiał dowodowy jest wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 66 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, a rozstrzygnięcie organu powiatowego w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane, właściciel obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 tejże ustawy, tj. zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Komin, o którym mowa w zaskarżonej decyzji, stanowi integralną część mieszkania pp. Ł. i wszelkie koszty związane z jego utrzymaniem i prawidłowym użytkowaniem spoczywają na właścicielach lokalu. Stan okien w mieszkaniu p. Ł., w sąsiednim budynku, nie ma związku ze sprawą.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją R. i Z. Ł. zaskarżyli ją skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi podtrzymali zarzuty zawarte w odwołaniu, podnosząc, iż komin jest w dobrym stanie technicznym, odpowiada wszystkim przepisom i normom budowlanym i nie ma podstaw do wydania decyzji nakazującej im dobudowanie go do wysokości ponad [...] m.
Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 – dalej p.p.s.a/ sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, Sąd eliminuje wadliwą decyzję z obrotu prawnego, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 145 § 1 p.p.s.a.
W świetle wyżej wymienionych kryteriów oceny uznać należało, iż skarga jest zasadna.
W pierwszym rzędzie zauważyć należy, iż organ nadzoru budowlanego, wydając zaskarżoną decyzję nie rozważał, czy skarżący winni być adresatami i to jedynymi adresatami zaskarżonej decyzji. Przedstawione sądowi akta sprawy również nie dają odpowiedzi na to pytanie, co świadczy o nienależytym wyjaśnieniu sprawy i naruszeniu art. 7 Kpa.
Adresatem decyzji i nałożonego nią obowiązku opartego na art. 66 Prawa budowlanego może być właściciel lub zarządca obiektu budowlanego - co jednoznacznie wynika z art. 61 Prawa budowlanego, którego art. 66 stanowi rozwinięcie. W przypadku współwłasności obowiązek, o którym mowa w art. 66 Prawa budowlanego winien być nałożony na wszystkich współwłaścicieli. Nie może być adresatem takiej decyzji właściciel lokalu w danym budynku, czy użytkownik urządzenia technicznego jakim jest komin art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego.
Z akt sprawy, także z odwołania czy skargi nie wynika, czy skarżący są jedynymi właścicielami obiektu budowlanego, którym jest budynek przy ul. [...].
Skarżący zajmuje w budynku lokal nr 2. Można domniemywać, że budynek posiada też lokal Nr 1.
Niejasna jest też prawna podstawa zaskarżonej decyzji. Organ I instancji powołał się ogólne na art. 66 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy wskazuje art. 66 ust.1. Jednakże i ust. 1 obejmuje różne sytuacje. Zastosowanie przepisu /subsumpcja/ wiąże się ze ścisłym ustaleniem stanu faktycznego. Nałożenie przez organ administracji określonego obowiązku na obywatela wymaga jednoznacznego wskazania podstawy prawnej takiego działania organu władzy publicznej i wykazania, że zachodzi podstawa faktyczna do zastosowania określonego przepisu prawa w danej sytuacji – co wynika z art. 6 Kpa.
Ponadto nałożony na podstawie art. 66 ust.1 obowiązek powinien być skonkretyzowany. Warunku tego nie spełnia zawarte w zaskarżonej decyzji stwierdzenie: "usunąć nieprawidłowości związane z kominem obsługującym lokal mieszkalny nr /.../ tj. doprowadzić komin do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, zgodnie z zaleceniami zawartymi w ekspertyzie technicznej /.../".
Z przedłożonej przez skarżących, na żądanie organu, ekspertyzy technicznej wynika, natomiast, iż "przedmiotowy komin znajduje się w zadawalającym stanie technicznym /.../ objęte kontrolą przewody kominowe oraz inne elementy urządzeń kominowych odpowiadają przepisom, wątpliwości budzi jedynie wysokość wyprowadzenia komina ponad dach".
"Wątpliwości", o których mowa w powyższej opinii nie mogą jednak stanowić podstawy nakazania "usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości" na podstawie art. 66 Prawa budowlanego.
Owe nieprawidłowości muszą być jednoznacznie zdefiniowane, wraz ze wskazaniem przepisów techniczno-budowlanych, określających wymagane prawidłowości dla danego obiektu budowlanego lub urządzenia technicznego.
Należy też zauważyć, że częścią tej ekspertyzy jest również stwierdzenie, iż "powiększenie wysokości komina z [...] do [...]m ułatwi wylot spalin, lecz pogorszy znacznie walory architektoniczne zwartej zabudowy mieszkalnej". Wykonanie obowiązku powiększenia wysokości komina może zatem doprowadzić do sytuacji, o której mowa w art. 66 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego..
Poza tym – jak wyjaśnili skarżący – przedmiotowy komin służy jako przewód do odprowadzania spalin z kotła gazowego, a nie dymu, czego dotyczyła skarga p.Łuniewskiego, na którego skarga spowodowała wszczęcie przedmiotowego postępowania.
Kwestię takich przewodów reguluje § 142 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2004r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania /Dz.U. z 2003r. Nr 33, poz. 270/.
Zaskarżona decyzja w ogóle do wymogów tych się nie odnosi, choć skarżący wskazywali na taką funkcję komina. Nie było to też przedmiotem prowadzonego postępowania.
W tym stanie rzeczy uznać należało, iż zaskarżona decyzja została wydana bez należytego wyjaśnienia istotnych kwestii, a więc z naruszeniem art. 7 kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy należało – na podstawie art. 145 § 1 lit. c w związku z art. 135 P.p.s.a. zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, uchylić.
Orzeczenie w pkt II oparto na art. 152 P.p.s.a.