Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], działając na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), decyzją z dnia [...] r., nr [...], zatwierdził zamienny projekt budowlany budynku usługowo–mieszkalnego realizowanego na działce nr [...] w miejscowości [...] i udzielił M. S. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Jednocześnie zobowiązał inwestora do:
- - zastosowania na dachu osłon uniemożliwiających opadanie śniegu na sąsiednią działkę nr [...],
- - doprowadzenie zbiornika na nieczystości płynne do stanu zgodnego z przepisami,
- - uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli: M. S. – inwestor oraz J. S. - właściciel sąsiadujących działek.
M. S. w swoim odwołaniu wniosła o odstąpienie od warunków technicznych i pozostawienie budynku według obecnie istniejącego stanu, ponieważ budynek został już wybudowany za pieniądze uzyskane z kredytu. Ponadto od właścicieli działki sąsiedniej na granicy, której naruszone zostały warunki techniczne, tj. M. i I. K., uzyskała zgodę na istniejący stan rzeczy, łącznie z jego otworami.
J. S. w swoim odwołaniu podniósł, że przedłożony i zatwierdzony zamienny projekt budowlany sankcjonuje jedynie dotychczasowy faktyczny stan wykonania budynku mieszkalno-usługowego, natomiast nadal nie eliminuje niezgodności z przepisami prawa budowlanego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], w wyniku rozpatrzenia sprawy na skutek wniesionych odwołań, decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 51 ust. 4 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że po stwierdzeniu w dniu [...] r. wykonywania przez M. S. robót budowlanych niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], wstrzymał prowadzenie robót budowlanych. Następnie decyzją z dnia [...] r. nałożył na inwestora obowiązek wykonania i przedłożenia, w terminie do dnia [...]r., projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robot budowlanych, wraz z opinią rzeczoznawcy do spraw przeciwpożarowych, zawierającego rozwiązania projektowe doprowadzające inwestycję do stanu zgodnego z prawem. Inwestor przedłożył projekt zamienny zawierający rozwiązania zgodne z przepisami dot. warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W tej sytuacji organ pierwszej instancji, w myśl art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, zobowiązany był wydać decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Ustosunkowując się do argumentów odwołującej się organ wyjaśnił, że zgoda właścicieli sąsiedniej nieruchomości nie jest podstawa do uzyskania decyzji o odstąpieniu od warunków technicznych.
J. S. złożył na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił nie uwzględnienie postanowień wyroku Sądu z dnia [...] r., sygn. akt [...]. Ponadto zarzucił, że zatwierdzony projekt zamienny jest nadal niezgodny z przepisami prawa budowlanego i jedynie sankcjonuje faktyczny dotychczasowy stan wykonania budynku.
Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie procesowym z dnia [...] r., stanowiącym uzupełnienie skargi, J. S. sprecyzował swoją skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, jako wydanych:
- - z rażącym naruszeniem prawa procesowego – art. 7 i 8, a w szczególności art. 10 kpa,
- - dalszym uporczywym naruszaniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, skarżący słusznie bowiem zarzuca, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ nie uwzględnił wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] r.
Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji organ wskazał przepis art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), zgodnie z którym, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w przepisie ust. 1 pkt 3 art. 51 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego.
Przepis ust. 1 pkt 3 art. 51 ustawy Prawo budowlane stanowi zaś, że w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robot budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem wskazanych powyżej przepisów ustawy prawo budowlane. W przepisie ust. 1 pkt 3 art. 51 ustawy Prawo budowlane mowa jest bowiem o odstąpieniu od zatwierdzonego projektu budowlanego, co oznaczać może wyłącznie taki projekt w stosunku do, którego wydana została i pozostaje w obrocie prawnym ostateczna decyzja zatwierdzająca ten projekt.
Stanowisko powyższe znajduje również uzasadnienie w treści przepisu art. 36a ustawy Prawo budowlane, nakazującego uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.
Tymczasem w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wydał wyrok (sygn. akt [...]) uchylający decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego, dokonanie odstępstw od którego stało się powodem nakazania wykonania projektu zamiennego. Oznacza to, że w dacie orzekania przez organy obu instancji nie było podstaw do stwierdzenia, że dokonane odstępstwa dotyczą zatwierdzonego projektu budowlanego. Okoliczność ta winna być wzięta pod uwagę przy wdawaniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Należy mieć tu na uwadze, że zaskarżona decyzja pozostaje w nierozerwalnym związku z wydaną wcześniej decyzją na podstawie ust. 1 pkt 3 art. 51 ustawy Prawo budowlane, bowiem przed jej wydaniem organy sprawdzają wykonanie obowiązków nałożonych wcześniejszą decyzją. Zdaniem Sądu organy winny również sprawdzić czy wcześniejsza decyzja zgodna jest z obowiązującymi przepisami i czy nie zachodzą przesłanki do jej wzruszenia w trybach nadzwyczajnych.
W przypadku stwierdzenia, że decyzja pozostaje w sprzeczności z obowiązującymi przepisami powstrzymać się od wydawania kolejnej decyzji, która w konsekwencji również będzie wadliwa. Organy winny podjąć przewidziane przepisami kodeksu postępowania administracyjnego kroki zmierzające do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwej decyzji. Obowiązek takiego działania organów administracji publicznej wynika z zasady praworządności wyrażonej w przepisie art. 6 kpa.
W przedmiotowej sprawie skoro Sąd wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2005 r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany, to decyzja nakładająca obowiązek wykonania projektu zamiennego, jako wydana w oparciu o tę decyzję, zawiera wadę kwalifikującą do wznowienia postępowania i uchylenia wadliwej decyzji. Jak już wyżej wskazano w takiej sytuacji organy nie powinny wydawać w sprawie kolejnych decyzji, bowiem każda kolejna decyzja niejako powiela wadę decyzji wcześniejszej.
W tym stanie rzeczy decyzje obu instancji należało uchylić jako naruszające prawo materialne w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy, co orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W kwestii wykonalności Sąd orzekł w oparciu o art. 152 powołanej wyżej ustawy, natomiast o kasztach sądowych w oparciu o art. 200.