Uzasadnienie
R. R.i wniósł w dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - w jednym piśmie - skargę na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]. nr [...] nakazującej R. R. rozbiórkę samowolnie wybudowanego [...] na terenie działki nr [...] oraz skargę na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]. wydane w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w wysokości [...] zł z powodu uchylania się przez stronę od wykonania obowiązku orzeczonego w ostatecznej decyzji z dnia [...]. (ww.)
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 października 2007r. nastąpiło rozdzielenie wskazanych skarg, złożonych w jednym piśmie procesowym i tak skarga na postanowienie z dnia [...]r. w przedmiocie nałożenia grzywny została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Sz 1024/07, zaś skarga na decyzję organu I instancji wydaną w dniu [...]. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego została zarejestrowana pod sygnaturą 1II SA/Sz 1025/07.
Zarządzeniem Sądu z dnia 19 listopada 2007r. niniejsza sprawa tj. II SA/Sz 1025/07 została skierowana na termin posiedzenia niejawnego celem zbadania dopuszczalności rozpoznania skargi przed Sądem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwana dalej P.p.s.a.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.).
W myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść (do Sądu) po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa wyżej, przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]., od której, w toku postępowania administracyjnego, przysługiwało stronie odwołanie do organu wyższego stopnia tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] - zgodnie z art. 127 kodeksu postępowania administracyjnego, o czym strona była pouczona w treści ww. decyzji.
R. R. wniósł skargę do Sądu na decyzję organu I instancji z pominięciem trybu odwoławczego, czyli nie wyczerpał - przed wniesieniem skargi do Sądu - środków zaskarżenia, a zatem wniósł skargę z naruszeniem art. 52 § 1 P.p.s.a.
W tej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Sąd na podstawie art. 58 § 1pkt.6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.