Uzasadnienie
W dniu [...] r. M. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr[...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r., nr[...], ustalającą na rzecz E. środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych "Farma wiatrowa 1" z infrastrukturą towarzyszącą oraz przyłączeniową, kablową linią elektroenergetyczną.
Jednocześnie w skardze, M. J. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, wywodząc, że w jego ocenie ww. decyzje zawierają wiele uchybień. Zdaniem skarżącego, podejmowanie w oparciu o te decyzje, dalszych czynności w procesie inwestycyjnym, a w szczególności rozpoczęcie robót budowlanych farmy wiatrowej i związanych z nią elementów infrastruktury w gminie B., wywoła trudne do odwrócenia skutki oraz wiązać się będzie z wysokim niebezpieczeństwem wyrządzenia niepowetowanych szkód dla wszystkich mieszkańców i środowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Stosownie do art. 61 § 3 cytowanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna stanowi inaczej. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Należy mieć także na względzie, że o możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa we wspomnianym przepisie.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, że wykonanie decyzji objętych skargą w sprawie o wydanie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, może wywołać następstwa, o których mowa w art. 61 § 3 cytowanej ustwy. Tego rodzaju konsekwencji nie wywołuje decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, decyzja ta nie powoduje bowiem powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony oraz nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu.
Nie ma zatem żadnych podstaw w tej sprawie, by ocenę wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosić, tak jak argumentuje skarżący do skutków, jakie mogą wyniknąć na etapie realizacji inwestycji (por.: postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 3139/13, opubl. w Lex nr 1420326). Twierdzenia skarżącego są zatem nietrafne. Wydanie decyzji środowiskowej organu nie wiąże się bowiem dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji (por.: postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 286/12, opubl. w Lex nr 1138195).
Zaznaczyć trzeba, że na podstawie zaskarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę może być przedmiotem odrębnego postępowania przed sądami administracyjnymi, w ramach którego strony tego postępowania będą mogły domagać się wstrzymania jej wykonania.
W świetle powyższych rozważań, brak jest w tej sprawie podstaw do wstrzymania wykonania decyzji objętych wnioskiem skarżącego.
Z tego względu, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak na wstępie.