Uzasadnienie
M. B., reprezentowana przez córkę J. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji stwierdzającą brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko polegającego na rozbudowie drogi powiatowej nr [...] na odcinku L.-R. oraz określającej istotne warunki korzystania ze środowiska przy realizacji tej inwestycji.
W skardze M. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na te decyzję zawarto wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej. Z wniosku wynika, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków polega na wycince drzew dających schronienie, żerowisko i ciąg komunikacyjny dla chronionych prawnie nietoperzy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady postępowania administracyjnego dotyczącej natychmiastowej wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, nawet w sytuacji kwestionowania legalności takich aktów przed sądem administracyjnym.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, gdyż nie podlega ona wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Na podstawie zaskarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych (por. postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 286/12, Lex nr 1138195, postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 3139/13, Lex nr 1420326).
Podkreślić należy, że wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron postępowania z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego celem doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.
Ewentualne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wystąpić może dopiero w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, ale wstrzymanie wykonania takiej decyzji będzie możliwe w razie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Na obecnym etapie procesu inwestycyjnego, zastosowanie ochrony tymczasowej nie jest możliwe.
Z powyższych względów należało orzec jak w postanowieniu, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.