Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 6 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1297/13

Uzasadnienie

W. B. pismem z dnia [...] r. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Dębnie z dnia 27 czerwca 2013 r., nr XXXVIII/305/2013, zawierające odpowiedź na skargę skarżącego na działalność Burmistrza, dotycząca utrudniania procedury wykupu mieszkań.

Jednocześnie ze skargą, W. B. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W odpowiedzi na skargę, Rada Miejska, wniosła o jej odrzucenie.

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2013 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy powołując się na okoliczność oczywistej bezzasadności skargi.

W dniu 11 grudnia 2013 r. do Sądu wpłynęło zażalenia W. B. na powyższe rozstrzygnięcie Sądu.

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 1236/13 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 25 listopada 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy).

Zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Oznacza to, że nie podlega ona zaskarżeniu do sądu administracyjnego – zgodnie z przytoczonym powyżej przepisem ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wyjaśnić trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i następne K.p.a., może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się zawiadomieniem określonym w art. 238 § 1 K.p.a., informującym stronę o sposobie załatwienia skargi.

Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i następne K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania.

W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga W. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Dębnie z dnia 27 czerwca 2013 r., nr XXXVIII/305/2013, zawierające odpowiedź na skargę skarżącego na działalność Burmistrza, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez Sąd, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.