Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 marca 2014r., sygn. akt II SA/Sz 1308/13 oddalił skargę M. W. na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...], którym na podstawie art. 134 w zw. z art. 1 pkt 1 oraz art. 3 § 3 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpoznaniu odwołań por. rez. M. W. od rozkazu dziennego Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] ()z dnia oraz skierowania nr [...] z dnia [...] do Wojskowej Komendy Uzupełnień stwierdził niedopuszczalność odwołania od rozkazu dziennego Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] () nr [...] z dnia [...] oraz stwierdził niedopuszczalność odwołania od skierowania nr [...] do Wojskowej Komendy Uzupełnień.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem (sporządzonym na wniosek skarżącego) oraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia wyroku skargą kasacyjną doręczono skarżącemu w dniu [...] (vide: zwrotne poświadczenie odbioru korespondencji sądowej karta akt).
W terminie przewidzianym do zaskarżenia ww. wyroku M. W. złożył do akt pismo z dnia [...], w którym oświadczył między innymi, że w trybie kasacji zaskarża ww. wyrok z dnia 6 marca 2014 r. wydany przez wyłączony, Jego zdaniem, skład orzekający.
W dalszej treści pisma skarżący wyraził również niezadowolenie z innych, różnych orzeczeń wydanych w sprawach II SA/Sz 1207/12 i II SA/Sz 1208/12, akceptujących - Jego zdaniem - postanowienia organu, które zostały podjęte w wyniku przestępstwa oraz z zarządzeń wydanych w toku postępowania, w szczególności dotyczących rozdzielenia Jego skargi na dwie sprawy II SA/Sz 1207/12 i II SA/Sz 1208/12, a następnie odrębnego ich rozpoznania, podczas gdy przedmioty tych spraw łączą się i uzupełniają. Skarżący skierował również zarzuty w stosunku do orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalających Jego wcześniejsze zażalenia składane w ww. sprawach. Nadto wymienił kilka innych spraw, wszczętych z Jego inicjatywy, zakończonych orzeczeniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z którymi – jak wynika z treści pisma - nie zgadza się.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem rozpoznania Sądu stała się skarga kasacyjna M. W. wniesiona w piśmie z dnia 8 kwietnia 2014 r. od wyroku Sądu oddalającego Jego skargę, wydanego w dniu 6 marca 2014 r.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Na wstępie Sąd zobligowany był zbadać, czy przedmiotowa skarga kasacyjna spełnia nie tylko ogólne wymogi formalne przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym, ale też ustawowe wymagania dotyczące szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga kasacyjna.
Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną osobiście, a nie wykazał, iż zalicza się do grona osób, o których jest mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a. Okoliczność ta powoduje, że skarga M. W. jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przewidzianej prawem formy. Podkreślić przy tym należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11, LEX 795309 oraz postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2010r., sygn. akt II OZ 571/10, Lex 643665). Z tego tez względu Sąd nie był uprawniony do korygowania przedmiotowego braku skargi kasacyjnej poprzez zobowiązanie skarżącego o dopełnienie tzw. wymogu przymusu radcowsko-adwokackiego.
Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.