Uzasadnienie
B. Spółka z o.o. w Ś. złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie posiada środków na pokrycie opłaty od zażalenia. Następnie w oświadczeniu o majątku i dochodach podała, że wysokość kapitału zakładowego wynosi [...] zł, wartość środków trwałych [...] zł, a wartość zysku za ostatni rok obrotowy wg bilansu [...] zł.
Mając na uwadze wskazane niepełne dane dotyczące stanu majątkowego, starszy referendarz sądowy wezwaniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. zobowiązał Spółkę do przedłożenia w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o akta sprawy: bilansu za ostatni rok, rachunku zysków i strat, zeznania podatkowego Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za ostatni rok, raportów kasowych Spółki za sześć ostatnich miesięcy, wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych posiadanych przez Spółkę z okresu ostatnich trzech miesięcy oraz zestawienia zaległości posiadanych przez Spółkę.
Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 3 września 2018 r. i pomimo upływu zakreślonego terminu nie zostało wykonane.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może nastąpić w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Z powyższego przepisu wynika, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem.
W niniejszej sprawie, Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 lipca 2018 r., którego rozpoznanie zależne jest od uiszczenia wpisu sądowego w wysokości [...] zł.
Oceniając wniosek strony skarżącej pod kątem warunków określonych przepisem art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. podnieść przede wszystkim należy, że ciężar dowodu spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, spoczywa na stronie ubiegającej się o uzyskanie takiego prawa. Podejmując decyzję o przyznaniu prawa pomocy należy opierać się na dokładnych danych dotyczących sytuacji majątkowej i finansowej strony wnioskującej o prawo pomocy. Obowiązkiem zaś podmiotu ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące wykazanie swej aktualnej, szeroko pojętej sytuacji finansowej i gospodarczej. Jeżeli natomiast oświadczenie zawarte we wniosku złożonym na urzędowym formularzu, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów (art. 255 P.p.s.a.).
Podkreślić należy, że szczątkowe dane zawarte w urzędowym formularzu nie dawały podstaw do ustalenia rzeczywistej kondycji finansowej skarżącej Spółki, dlatego w oparciu o przepis art. 255 P.p.s.a., wezwaniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. starszy referendarz sądowy zobowiązał stronę do złożenia dodatkowych dokumentów źródłowych. Wezwanie powyższe zostało doręczone stronie w dniu 3 września 2018 r. i pozostało bez odpowiedzi.
Nienadesłanie żądanych dokumentów uniemożliwiło referendarzowi ustalenie, jaka jest aktualna, rzeczywista sytuacja finansowa Spółki, a w konsekwencji ocenę możliwości płatniczych Spółki poniesienia w tej sprawie kosztów postępowania. W ocenie referendarza, niewykonanie wezwania z dnia 6 sierpnia 2018 r. w zakresie pełnego ujawnienia stanu majątkowego i dochodowego, powoduje negatywne konsekwencje dla strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Niedopełnienie przez stronę obowiązku złożenia dokumentów źródłowych, bądź dodatkowych oświadczeń, które pozwoliłyby na dokładną analizę jej sytuacji majątkowej i finansowej, uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2013 r., sygn. I OZ 292/13; postanowienie NSA z 28 marca 2012 r., sygn. I OZ 189/12; CBOSA).
Skarżąca Spółka nie wykazała zatem istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a, co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.