Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił skargę na postanowienie Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Sentencję powyższego wyroku doręczono skarżącej w dniu 04 maja 2018 r. (k. 66 akt sądowych).
W dniu 11 maja 2018 r. B. Spółka z o.o. złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku wraz z prośbą o jego doręczenie "na adres wskazany w petitum wniosku" (ul. [...]). Wniosek nie zawierał uzasadnienia oraz nie został podpisany przez reprezentującą stronę skarżącą J. M..
Zarządzeniem z dnia 14 maja 2018 r. sąd zobowiązał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez jego podpisanie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca wezwanie w niniejszej sprawie była dwukrotnie awizowana - w dniach 21 maja 2018 r. i 29 maja 2018 r., przy czym zawiadomienie o możliwości jej odbioru w Urzędzie Pocztowym Ś. [...], pozostawiono w skrzynce listowej. W dniu 6 czerwca 2018 r. przesyłka została zwrócona z adnotacją "nie podjęto w terminie", a zatem doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, a więc od dnia 21 maja 2018 r. W konsekwencji należało przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku zostało doręczone stronie w dniu 5 czerwca 2018 r, natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego zobowiązania upłynął bezskutecznie w dniu 12 czerwca 2018 r.
Mając powyższe na uwadze zarządzeniem z dnia 24 lipca 2018 r. sąd pozostawił wniosek bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 16 stycznia 2019 r. oddalił zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie.
Skarżąca, wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 lipca 2018 r., złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o doręczenie wyroku (poprzez jego podpisanie) wraz z uzasadnieniem. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu, skarżąca wywodziła, że wniosek z dnia 11 maja 2018 r. o doręczenie uzasadnienia wyroku zawierał błędne wskazanie adresu siedziby Spółki, stąd niemożliwe było odebranie wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Działalność Spółki od dłuższego czasu prowadzona jest pod innym adresem, a nieruchomość w której była prowadzona poprzednio została zlicytowana i obecnie stanowi własność innej osoby. W ocenie skarżącej błędne wskazanie adresu Spółki stanowiło oczywistą omyłkę, za którą nie ponosi odpowiedzialności.
Pismem z dnia 13 sierpnia 2018 r. skarżąca uzupełniła zażalenie załączając podpisany wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.
W orzecznictwie sądowo administracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że o braku winy strony w uchybieniu terminu, można mówić jedynie w sytuacji, gdy istniały przeszkody, których strona przy zachowaniu należytej staranności i dołożeniu maksymalnego w danych warunkach wysiłku, nie mogła usunąć.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zatem jedynie, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie (np. choroba, trudności komunikacyjne), może uprawdopodobnić okoliczności, iż zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione i przemawiałoby za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji.
Podsumowując, przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni we wniosku brak swojej winy i wskaże okres, w którym niezależna od niej przyczyna istniała i kiedy ustała. Od tego dnia biegnie bowiem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Powyższy 7-dniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a jest nieprzekraczalny i nie podlega przywróceniu.
Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w ocenie sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób niebudzący wątpliwości, iż niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku nie było przez nią zawinione. Za brak winy nie może bowiem zostać uznane błędne wskazanie adresu, bowiem to skarżący odpowiada zarówno za treść skargi, jak i wskazanie w niej danych dotyczących jego nazwy i adresu. Sąd nie ma obowiązku sprawdzania z urzędu, czy dane zawarte w skardze są prawidłowe. Brak jest zatem podstaw do uznania, że – jak wywodzi skarżąca, niedopatrzenie polegające na popełnieniu omyłki przy wskazaniu adresu jest okolicznością, za którą nie ponosi odpowiedzialności.
Podkreślenia wymaga przy tym, że adres "[...], ul. [...]", pod którym Spółka nie prowadzi już działalności został wskazany w skardze. Ten sam adres skarżąca wskazała we wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku z uzasadnieniem, czego następstwem było kierowanie korespondencji pod ten właśnie adres. Na uwagę zasługuje również okoliczność, iż przesyłka zawierająca odpis postanowienia o pozostawieniu wniosku skarżącej bez rozpoznania, przesłana na wskazany wyżej adres, została odebrana, czego następstwem było złożenie przez Spółkę zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W ocenie sądu okoliczność ta przemawia za uznaniem, iż skarżąca nie dochowała należytej staranności przy sporządzaniu pism procesowych, a w konsekwencji wyklucza przyjęcie, iż do uchybienia terminu doszło bez jej winy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.