Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie przyznania A. B. pomocy w postaci zakupu posiłków od dnia [...] r. do dnia [...] r.
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2012 r. Sąd odrzucił skargę A. B. Pismem z dnia [...] r. skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że jest osobą bezdomną od dnia [...] r., której nie stać na opłaty sądowe oraz wynajęcie adwokata. Jego miesięczny dochód wynosi ok.[...] zł i pochodzi ze zbioru surowców wtórnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu). Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest decyzja w przedmiocie przyznania pomocy w postaci zakupu posiłków, a więc jest to decyzja z zakresu pomocy społecznej. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia sądu.
Zgodnie z art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Mając na względzie sytuację osobistą i majątkową wnioskodawcy, w szczególności fakt, iż skarżący jest osobą bezdomną z niewielkim źródłem dochodu ze sprzedaży surowców wtórnych należy stwierdzić, że A. B. wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów, zasadne jest przyznanie stronie skarżącej na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.